พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · หังสิวรรค
๔. มิตจินติชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในหังสิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๔ มิตจินฺติชาตกํ
๔. มิตจินติชาดก
ว่าด้วยปลาช่วยปลาให้พ้นข่าย
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต หังสิวรรค มิตจินติชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
พหุจินฺตี อปฺปจินฺตี จ ๒ อุโภ ชาเล อพชฺฌเร
มิตจินฺตี อโมเจสิ อุโภ ตตฺถ สมาคตาติ ฯ
มิตจินฺติชาตกํ จตุตฺถํ ฯ
ฉบับหลวง
ปลา ๒ ตัวคือ ปลาพหูจินตี และปลาอัปปจินตี ติดอยู่ในข่าย ปลาชื่อมิตจินตีได้ช่วยให้พ้นจากข่าย ปลาทั้ง ๒ ตัวจึงได้มาพร้อมกันกับปลาจินตี ในแม่น้ำนั้น.
จบ มิตจินติชาดกที่ ๔.
จบ ๔. มิตจินติชาดก