๙. เอกปัณณชาดก เล่ม ๒๗

เอกปณฺโณ อยํ รุกฺโข น ภูมฺยา จตุรงฺคุโล

ผเลน วิสกปฺเปน มหายํ กึ ภวิสฺสตีติ ฯ

เอกปณฺณชาตกํ นวมํ ฯ

ต้นไม้นี้มีเพียงใบเดียว จากพื้นสูงไม่เกิน ๔ นิ้ว ยังมีรสเช่นกับยาพิษต้นไม้นี้เติบโตขึ้นจักขมสักเพียงไหน?

จบ เอกปัณณชาดกที่ ๙.