๙. ครหิตชาดก เล่ม ๒๗

หิรญฺญํ เม สุวณฺณํ เม เอสา รตฺตินฺทิวา กถา

ทุมฺเมธานํ มนุสฺสานํ อริยธมฺมํ อปสฺสตํ

มนุษย์ทั้งหลายผู้มีปัญญาเขลา ไม่เห็นอริยธรรม พูดกันแต่ว่า เงินของเราทองของเรา ดังนี้ ทั้งกลางคืนและกลางวัน.

เทฺว เทฺว คหปตโย เคเห เอโก ตตฺถ อมสฺสุโก

ลมฺพตฺถโน เวณิกโต อโถ องฺกิตกณฺณโก

กีโต ธเนน พหุนา โส ตํ วิตุทเต ชนนฺติ ฯ

ครหิตชาตกํ นวมํ ฯ

ในเรือนหลังหนึ่ง มีเจ้าของเรือนอยู่ ๒ คน ใน ๒ คนนั้น คนหนึ่งไม่มีหนวด แต่มีนมห้อยยาน เกล้าผมมวย และเจาะหู เขาซื้อมาด้วยทรัพย์มาก เจ้าของเรือนผู้นั้น ย่อมกล่าวเสียดแทงคนในเรือนนั้นตั้งแต่แรกมาอยู่.

จบ ครหิตชาดกที่ ๙.