๗. คุณชาดก เล่ม ๒๗

เยนกามํ ปณาเมติ ธมฺโม พลวตํ มิคิ ๓

อุนฺนทนฺติ วิชานาหิ ชาตํ สรณโต ภยํ ฯ

ผู้เป็นใหญ่ย่อมขับไล่ผู้น้อยได้ตามความต้องการของตน นี่เป็นธรรมดาของผู้มีกำลัง นางมฤคีผู้มีฟันคมแหลมของท่าน ได้คุกคามบุตรและภรรยาของเรา ขอท่านจงทราบเถิด ภัยเกิดแต่ที่พึ่งแล้ว.

อปิ เจปิ ทุพฺพโล มิตฺโต มิตฺตธมฺเมสุ ติฏฺฐติ

โส ญาตโก จ พนฺธุ จ โส มิตฺโต โส จ เม สขา

ทาฐินิ มาติมญฺญิโวฺห ๑ สิคาโล มม ปาณโทติ ฯ

คุณชาตกํ สตฺตมํ ฯ

๑ สี. ยุ. คคฺค ฯ ๒ ม. วีสตึ ฯ ๓ ม. มิคี ฯ

ถ้าผู้ใด เป็นมิตรแม้จะมีกำลังน้อย แต่ตั้งอยู่ในมิตรธรรม ผู้นั้นชื่อว่าเป็นญาติ เป็นเผ่าพันธุ์ เป็นมิตร และเป็นสหายของเรา แน่ะนางมฤคีท่านอย่าดูหมิ่นสหายของเราอีกนะ เพราะว่า สุนัขจิ้งจอกตัวนี้ให้ชีวิตเราไว้.

จบ คุณชาดกที่ ๗.