๙. สาลกชาดก เล่ม ๒๗

เอกปุตฺตโก ภวิสฺสสิ

ตฺวญฺจ โน เหสฺสสิ อิสฺสโร กุเล

โอโรห ทุมสฺมา สาลก

เอหิ ทานิ ฆรกํ วเชมเส ฯ

ดูกรพ่อสาลกวานร พ่อเป็นลูกคนเดียวของเรา อนึ่ง พ่อจักได้เป็นใหญ่แห่งโภคสมบัติในตระกูลของเรา ลงมาจากต้นไม้เถิด มาเถิดพ่อ เราจะพากันกลับไปบ้านของเรา.

นนุ มํ สุหทโยติ ๒ มญฺญสิ

ยญฺจ มํ หนสิ เวฬุยฏฺฐิยา

ปกฺกมฺพวเน รมามเส

คจฺฉ ตฺวํ ฆรกํ ยถาสุขนฺติ ฯ

สาลกชาตกํ นวมํ ฯ

๑ ม. สารถี ฯ ๒ สี. ยุ. นนุ มํ หทเยติ ฯ

ท่านสำคัญเราว่า เป็นสัตว์ใจดี จึงได้ตีเราด้วยเรียวไม้ไผ่ เราพอใจอยู่ในป่ามะม่วงที่มีผลสุก ท่านจงกลับไปบ้านตามสบายเถิด.

จบ สาลกชาดกที่ ๙.