๑. รุหกชาดก เล่ม ๒๗

อมฺโภ ๑ รุหก ฉินฺนาปิ ชิยา สนฺธิยฺยเต ปุน

สนฺธิยสฺสุ ปุราณิยา มา โกธสฺส วสํ คมิ ฯ

ดูกรพ่อรุหกะ สายธนูถึงขาดแล้วก็ยังต่อกันได้อีก ท่านจงคืนดีกันเสียกับภรรยาเก่าเถิด อย่าลุอำนาจแก่ความโกรธเลย.

วิชฺชมาเนสุ (มุทุ) วาเกสุ ๒ วิชฺชมาเนสุ การิสุ

อญฺญํ ชิยํ กริสฺสามิ อลญฺเญว ปุราณิยาติ ฯ

รุหกชาตกํ ปฐมํ ฯ

เมื่อป่านยังมีอยู่ ช่างทำก็ยังมีอยู่ ข้าพระบาทจักกระทำสายอื่นใหม่ พอกันทีสำหรับสายเก่า.

จบ รุหกชาดกที่ ๑.