พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กัลยาณธรรมวรรค
๗. ตินทุกชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๐๓–๒๐๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในกัลยาณธรรมวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๗ ตินฺทุกชาตกํ
๗. ตินทุกชาดก
ว่าด้วยอุบาย
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กัลยาณธรรมวรรค ตินทุกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ธนุหตฺถกลาเปหิ เนตฺตึสวรธาริภิ
สมนฺตา ปริกิณฺณมฺหา กถํ โมกฺโข ภวิสฺสติ ฯ
มนุษย์ทั้งหลายมีมือถือแล่งธนู ถือดาบอันคมแล้ว พากันมาแวดล้อมพวกเราไว้โดยรอบ ด้วยอุบายอย่างไร พวกเราจึงจะรอดพ้นไปได้.
อปฺเปว พหุกิจฺจานํ อตฺโถ ชาเยถ โกจิ นํ
อตฺถิ รุกฺขสฺส อจฺฉินฺนํ ขชฺช ตญฺเญว ๓ ตินฺทุกนฺติ ฯ
ตินฺทุกชาตกํ สตฺตมํ ฯ
___________
๑ ม. อุหนฺนํ ฯ ยุ. อูหนฺติ ฯ ๒ ม. ชิยฺยาม ฯ ๓ ม. ขชฺชถญฺเญว ฯ
ประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่ง จะพึงเกิดมีแก่มนุษย์ทั้งหลายผู้มีกิจมากเป็นแน่ ยังมีเวลาพอที่จะเก็บเอาผลไม้มากินได้ ท่านทั้งหลาย จงพากันกินผลมะพลับเถิด.
จบ ตินทุกชาดกที่ ๗.
จบ ๗. ตินทุกชาดก