๑. โลสกชาดก เล่ม ๒๗

โย อตฺถกามสฺส หิตานุกมฺปิโน

โอวชฺชมาโน น กโรติ สาสนํ

อชิยา ปาทโมลุพฺภ ๑ มิตฺตโก วิย โสจตีติ ฯ

โลสกชาตกํ ปฐมํ ฯ

ผู้ใดบุคคลกล่าวสอนอยู่ ไม่ทำตามคำสอนของผู้ปรารถนาประโยชน์ผู้อนุเคราะห์ด้วยประโยชน์เกื้อกูล ผู้นั้นย่อมเศร้าโศก เหมือนนายมิตกะจับเท้าแพะเศร้าโศกอยู่ ฉะนั้น.

จบ โลสกชาดกที่ ๑.