๖. เตลปัตตชาดก เล่ม ๒๗

สมติตฺติกํ อนวเสกํ

เตลปตฺตํ ยถา ปริหเรยฺย

เอวํ สจิตฺตมนุรกฺเข (สติยา ๒-)

ปตฺถยาโน ทิสํ อคตปุพฺพนฺติ ฯ

เตลปตฺตชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ

บุคคลพึงประคองภาชนะอันเต็มเปี่ยมด้วยน้ำมัน ฉันใด บัณฑิตผู้ปรารถนาจะไปสู่ทิศที่ยังไม่เคยไป ก็พึงตามรักษาจิตของตนไว้ด้วยสติ ฉันนั้น.

จบ เตลปัตตชาดกที่ ๖.