๘. มหิสชาดก เล่ม ๒๗

กิมตฺถมภิสนฺธาย ๓ ลหุจิตฺตสฺส ทุพฺภิโน ๔

สพฺพกามทุหสฺเสว ๕ อิมํ ทุกฺขํ ติติกฺขสิ ฯ

ท่านอาศัยเหตุอะไรจึงอดกลั้นทุกข์นี้ ต่อลิงผู้มีจิตกลับกลอก มักประทุษร้ายมิตร ดุจเป็นเจ้าของผู้ให้ความใคร่ทั้งปวง.

สิงฺเคน นีหราเสตํ ๖ ปทสาว อธิฏฺฐห

ภิยฺโย พาลา ปกุฏฺเฏยฺยุํ ๗ โน จสฺส ปฏิเสธโก ฯ

ท่านจงขวิดมันเสีย (ด้วยเขา) จงเหยียบเสีย (ด้วยเท้า) ถ้าไม่ห้ามปรามมันเสีย สัตว์ทั้งหลายที่โง่เขลา ก็จะพึงเบียดเบียนร่ำไป.

มเมวายํ มญฺญมาโน อญฺญํเปวํ ๘ กริสฺสติ

เต นํ ตตฺถ วธิสฺสนฺติ สา เม มุตฺติ ภวิสฺสตีติ ฯ

มหิสชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ

เมื่อลิงตัวนี้ ดูหมิ่นควายตัวอื่น ดุจดูหมิ่นข้าพเจ้า จักกระทำอนาจารอย่างนี้แก่ควายตัวอื่น ควายเหล่านั้น ก็จะฆ่ามันเสียในที่นั้น ความพ้นอันนั้นจักมีแก่ข้าพเจ้า.

จบ มหิสชาดกที่ ๘.