๔. เนรุชาดก เล่ม ๒๗

กาโกลา กากสงฺฆา จ มยญฺจ ปตตํ วรา

สพฺเพว สทิสา โหม อิมํ อาคมฺม ปพฺพตํ ฯ

กาป่า กาบ้าน และพวกเราที่ประเสริฐกว่านกทั้งหลาย มาจับที่ภูเขาลูกนี้แล้ว ย่อมเหมือนกันทั้งหมดทีเดียว.

อิธ สีหา จ พฺยคฺฆา จ สกุณา ๒ จ มิคาธมา

สพฺเพว สทิสา โหนฺติ อยํ โก นาม ปพฺพโต ฯ

๑ ม. มีเฬฺหน ฯ ๒ สี. ม. สิงฺคาลา ฯ

ราชสีห์ เสือโคร่ง นก และเนื้อทั้งหลายซึ่งอยู่ที่ภูเขานี้ ย่อมมีสีกายเหมือนกันทั้งหมด ภูเขาลูกนี้ชื่อว่าอะไร?

อิมํ เนรุนฺติ ๑ ชานนฺติ มนุสฺสา ปพฺพตุตฺตมํ

อิธ วณฺเณน สมฺปนฺนา วสนฺติ สพฺพปาณิโน ฯ

มนุษย์ทั้งหลาย ย่อมรู้จักภูเขาอันอุดมนี้ว่า เนรุบรรพต สัตว์ทุกชนิดอยู่ที่เนรุบรรพตนี้ ย่อมมีสีกายเหมือนทอง.

อมานนา ยตฺถ สิยา สนฺตานํ วา วิมานนา

หีนสมฺมานนา วาปิ น ตตฺถ วสตี ๒ วเส ฯ

การไม่นับถือก็ดี การดูหมิ่นก็ดี การเสมอกันกับคนเลวก็ดี จะพึงมีแก่บัณฑิตทั้งหลายในที่ใด บัณฑิตทั้งหลาย ย่อมไม่พอใจอยู่ในที่นั้น.

ยตฺถ อลโส จ ทกฺโข จ สูโร ภีรุ จ ปูชิยา

น ตตฺถ สนฺโต วสนฺติ อวิเสสกเร นเค ๓ ฯ

คนเกียจคร้านกับคนขยัน คนกล้าหาญกับคนขลาด มีผู้บูชาเสมอกันในที่ใด สัตบุรุษ ย่อมไม่อยู่ในที่นั้น ซึ่งเป็นภูเขาที่ไม่สามารถจะแบ่งคนให้แปลกกันได้.

นายํ เนรุ วิภชติ หีนอุกฺกฏฺฐมชฺฌิเม

อวิเสสกโร เนรุ หนฺท เนรุํ ชหามเสติ ฯ

เนรุชาตกํ จตุตฺถํ ฯ

เนรุบรรพตนี้ ย่อมไม่จำแนกคนชั้นเลว คนชั้นกลาง และคนชั้นสูงทำให้เหมือนกันไปเสียหมด มิฉะนั้น เราจะละเนรุบรรพตนี้ไปเสีย.

จบ เนรุชาดกที่ ๔.