พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปัณณกวรรค
๓. เสรีววาณิชชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในอปัณณกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๓ เสริววาณิชชาตกํ
๓. เสรีววาณิชชาดก
ว่าด้วยเสรีววาณิช
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปัณณกวรรค เสรีววาณิชชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
อิธ เจ ๑ นํ วิราเธสิ สทฺธมฺมสฺส นิยามกํ ๒
จิรํ ตฺวํ อนุตปฺเปสิ ๓ เสริวายํว วาณิโชติ ฯ
เสริววาณิชชาตกํ ตติยํ ฯ
ฉบับหลวง
ถ้าท่านพลาดโสดาปัตติมรรค คือ ความแน่นอนแห่งสัทธรรมในศาสนานี้ท่านจะต้องเดือดร้อนใจในภายหลังสิ้นกาลนาน ดุจพาณิชชื่อเสรีวะผู้นี้ฉะนั้น.
จบ เสรีววาณิชชาดกที่ ๓.
จบ ๓. เสรีววาณิชชาดก