๘. กูฏวาณิชชาดก เล่ม ๒๗

สาธุ โข ปณฺฑิโต นาม น เตฺวว อติปณฺฑิโต

อติปณฺฑิเตน ปุตฺเตน มนมฺหิ อุปกุฏฺฐิโตติ ๑ ฯ

กูฏวาณิชชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ

ธรรมดาคนที่เป็นบัณฑิตเป็นคนดี คนที่เป็นบัณฑิตเกินไปเป็นคนไม่ดีเราถูกไฟลวกเพราะบุตรที่เป็นบัณฑิตเกินไป.

จบ กูฏวาณิชชาดกที่ ๘.