พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปายิมหวรรค
๑๐. อกตัญญูชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในอปายิมหวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๐ อกตญฺญูชาตกํ ๑
๑๐. อกตัญญูชาดก
ว่าด้วยคนอกตัญญู
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปายิมหวรรค อกตัญญูชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
โย ปุพฺเพ กตกลฺยาโณ กตตฺโถ นาวพุชฺฌติ
ปจฺฉา กิจฺเจ สมุปฺปนฺเน กตฺตารํ นาธิคจฺฉตีติ ฯ
อกตญฺญูชาตกํ ทสมํ ฯ
อปายิมฺหวคฺโค นวโม ฯ
___________
ตสฺสุทฺทานํ
อปายิมฺห จ ทุภก ๒ สตฺตปทํ
ฉฬทฺวย จ อายตินา จ ปุน
อหิสีลว มงฺคลิ ปาปิกสฺสา
สตํนิกฺข กตตฺถวเรน ทส ฯ
ผู้ใดอันคนอื่นทำความดี ทำประโยชน์ให้ในกาลก่อน แต่ไม่รู้สึกคุณ เมื่อมีกิจเกิดขึ้นในภายหลัง ย่อมไม่ได้ผู้ช่วยเหลือ.
จบ อกตัญญูชาดกที่ ๑๐.
จบ อปายิมหวรรคที่ ๙.
_________________
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. สุราปานชาดก ๒. มิตตวินทชาดก
๓. กาฬกัณณิชาดก ๔. อัตถัสสทวารชาดก
๕. กิมปักกชาดก ๖. สีลวีมังสนชาดก
๗. มังคลชาดก ๘. สารัมภชาดก
๙. กุหกชาดก ๑๐. อกตัญญูชาดก.
จบ ๑๐. อกตัญญูชาดก