๑๑. ปรันตปชาดก เล่ม ๒๗

อาคมิสฺสติ เม ปาปํ อาคมิสฺสติ เม ภยํ

ตทา หิ จลิตา สาขา มนุสฺเสน มิเคน วา ฯ

ความชั่วและภัยจักมาถึงเรา เพราะกิ่งไม้ไหวคราวนั้น จะเป็นด้วยมนุษย์หรือเนื้อทำให้ไหว ก็ไม่ปรากฏ.

ภีรุยา นูน เม กาโม อวิทูเร วสนฺติยา

กริสฺสติ กิสํ ปณฺฑฑ สาว สาขา ปรนฺตปํ ฯ

ความกระสันถึงนางพราหมณีผู้หวาดกลัวซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก จักทำให้เราผอมเหลือง เหมือนกิ่งไม้ทำนายปรันตปะให้ผอมเหลือง ฉะนั้น.

โสจยิสฺสติ มํ กนฺตา คาเม วสํ อนินฺทิตา

กริสฺสติ กิสํ ปณฺฑฑ สาว สาขา ปรนฺตปํ ฯ

ภรรยาที่รักของเราอยู่ในบ้านเมืองพาราณสี มีรูปงาม จักเศร้าโศกถึงเราความเศร้าโศกจักทำให้นางผอมเหลือง เหมือนกิ่งไม้ทำนายปรันตปะให้ผอมเหลือง ฉะนั้น.

ตยา มํ หสิตาปงฺคี ๑ มิหิตานิ ๒ ภณิตานิ จ

กิสํ ปณฺฑฑ กริสฺสติ สาว สาขา ปรนฺตปํ ฯ

หางตาที่เจ้าชำเลืองมาก็ดี การที่เจ้ายิ้มแย้มก็ดี เสียงที่เจ้าพูดก็ดี จักทำเราให้ผอมเหลือง เหมือนกิ่งไม้ทำนายปรันตปะให้ผอมเหลือง ฉะนั้น.

อคมา นูน โส สทฺโท อสํสิ นูน โส ตว

อกฺขาตํ นูน ตํ เตน โย ตํ สาขมกมฺปยิ ฯ

เสียงกิ่งไม้นั้นได้มาปรากฏแก่ท่านแล้ว เสียงนั้นชะรอยจะมาบอกท่านได้แน่แล้ว ผู้ใดสั่นกิ่งไม้นั้น ผู้นั้นได้มาบอกเหตุนั้นแน่แล้ว.

อิทํ โข ตํ สมาคมฺม มม พาลสฺส จินฺติตํ

ตทา หิ จลิตา สาขา มนุสฺเสน มิเคน วา ฯ

การที่เราผู้โง่เขลาคิดไว้ว่า กิ่งไม้ที่มนุษย์ หรือเนื้อทำให้ไหวในคราวนั้นได้มาถึงเราเข้าแล้ว ฯ

ตเถว ตฺวํ อเวทสิ อวญฺจิ ปิตรํ มม

หนฺตฺวา สาขาหิ ฉาเทนฺโต อาคมิสฺสติ เต ๓ ภยนฺติ ฯ

ปรนฺตปชาตกํ เอกาทสมํ ฯ

คนฺธารวคฺโค ทุติโย ฯ

_______________

ตสฺสุทฺทานํ

วรคาม มหากปิ ภคฺคว จ

ทฬฺหธมฺม สกุญฺชร เกสวโร

อุรโค วิธูโร ปุน ชาครตํ

อถ โกสลาธิป ปรนฺตป จ ฯ

___________

ตตฺร วคฺคุทฺทานํ ภวติ ฯ

อถ สตฺตนิปาตมฺหิ วคฺคํ เม ภณโต สุณ

กุกฺกุ จ ปุน คนฺธาโร เทฺว จ วุตฺตา มเหสินา ฯ

สตฺตกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ ฯ

๑ ม. อสิตาปงฺคิ ฯ ๒ ม. สิตานิ ฯ ๓ ม. เม ฯ

ท่านได้รู้ด้วยประการนั้นแล้ว ยังลวงฆ่าพระชนกของเราแล้ว เอากิ่งไม้ปกปิดไว้ บัดนี้ ภัยจักตกมาถึงท่านบ้างละ.

จบ ปรันตปชาดกที่ ๑๑.

จบ คันธารวรรคที่ ๒.

_________________

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. คันธารชาดก ๒. มหากปิชาดก

๓. กุมภการชาดก ๔. ทัฬหธรรมชาดก

๕. โสมทัตตชาดก ๖. สุสีมชาดก

๗. โกฏสิมพลิชาดก ๘. ธูมการีชาดก

๙. ชาครชาดก ๑๐. กุมมาสบิณฑชาดก

๑๑. ปรันตปชาดก.

รวมวรรคในสัตตกนิบาตนี้มี ๒ วรรค คือ

๑. กุกกุวรรค ๒. คันธารวรรค.

จบ สัตตกนิบาต.