พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กาสาววรรค
๒. จุลลนันทิยชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๙๓–๒๙๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในกาสาววรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๒ จุลฺลนนฺทิยชาตกํ
๒. จุลลนันทิยชาดก
ผลของกรรมดีกรรมชั่ว
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กาสาววรรค จุลลนันทิยชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
อิทํ ตทาจริยวโจ ปาราสริโย ยทาพฺรวิ ๑
มา สุ ตฺวํ อกริ ๒ ปาปํ ยํ ตฺวํ ปจฺฉา กตนฺตเป ฯ
ปาราสริยพราหมณ์ได้กล่าวคำใดไว้ว่า ท่านอย่าได้กระทำกรรมชั่ว อันจะทำตัวท่านให้เดือดร้อนในภายหลังนะ คำนี้นั้น เป็นถ้อยคำของท่านอาจารย์.
ยานิ กโรติ ปุริโส ตานิ อตฺตนิ ปสฺสติ
กลฺยาณการี กลฺยาณํ ปาปการี จ ปาปกํ
ยาทิสํ วปเต พีชํ ตาทิสํ หรเต ผลนฺติ ฯ
จุลฺลนนฺทิยชาตกํ ทุติยํ ฯ
บุรุษทำกรรมเหล่าใดไว้ เขาย่อมเห็นกรรมเหล่านั้นในตน ผู้ทำกรรมดีย่อมได้รับผลดี ผู้ทำกรรมชั่ว ย่อมได้รับผลชั่ว บุคคลหว่านพืชเช่นใดย่อมได้รับผลเช่นนั้น.
จบ จุลลนันทิยชาดกที่ ๒.
จบ ๒. จุลลนันทิยชาดก