พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · หังสิวรรค
๙. อกาลราวิชาดก เล่ม ๒๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในหังสิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๙ อกาลราวิชาตกํ
๙. อกาลราวิชาดก
ว่าด้วยไก่ขันไม่ถูกเวลา
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต หังสิวรรค อกาลราวิชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
อมาตาปิตุสํวฑฺโฒ อนาจริยกุเล ๓ วสํ
นายํ กาลมกาลํ วา อภิชานาติ กุกฺกุโฏติ ฯ
อกาลราวิชาตกํ นวมํ ฯ
๑ ม. ลงฺฆยิตฺวาน ฯ ๒ ม. อจฺจุคฺคตาติลปตา ฯ ๓ ม. อนาเจรกุเล วสํ ฯ
ฉบับหลวง
ไก่ตัวนี้ไม่ได้เติบโตอยู่กับพ่อแม่ ไม่ได้อยู่ในสำนักอาจารย์ ย่อมไม่รู้จักกาลที่ควรขัน และไม่ควรขัน.
จบ อกาลราวิชาดกที่ ๙.
จบ ๙. อกาลราวิชาดก