๔. อัมพชาดก เล่ม ๒๗

โย นิลิยํ ๕ มณฺฑยติ สณฺฑาเสน วิหญฺญติ

ตสฺส สา วสมเนฺวตุ ยา เต อมฺเพ อวาหริ ฯ

หญิงคนใด ลักมะม่วงทั้งหลายของท่าน หญิงคนนั้น จงตกอยู่ใต้อำนาจของช่างย้อมผม และผู้เดือดร้อนเพราะแหนบ.

วีสํ วา ปญฺจวีสํ ๖ วา อูนตึสํว ชาติยา

ตาทิสา ปติ มา ลทฺธา ยา เต อมฺเพ อวาหริ ฯ

๑ ม. สมฺมตี ฯ ๒ ม. เมตฺติ ฯ ยุ. เมตฺตี ฯ ๓ ม. สนฺธียเต ฯ

๔ อมฺพโจรชาตกํ อิติปิ ฯ ๕ ม. นีลิยํ อิติปิ ฯ ๖ สี. ยุ. ปณฺณวีสํ ฯ

หญิงคนใด ลักมะม่วงทั้งหลายของท่าน หญิงคนนั้น ถึงจะมีอายุตั้ง๒๐ ปี ๒๕ ปี หรือไม่ถึง ๓๐ ปี ตั้งแต่เกิดมา อย่าได้ผัวเช่นนั้นเลย.

ทีฆํ คจฺฉตุ อทฺธานํ เอกิกา อภิสาริยา ๑

สงฺเกเต ปติ มาทฺทส ๒ ยา เต อมฺเพ อวาหริ ฯ

อลงฺกตา สุวสนา มาลินี จนฺทนุสฺสทา

หญิงคนใด ลักมะม่วงทั้งหลายของท่าน หญิงคนนั้น ถึงจะกระเสือกกระสนเที่ยวหาผัว เดินไปสู่หนทางไกลแสนไกลแต่ลำพังคนเดียว ถึงจะได้นัดแนะกันไว้แล้ว ก็ขออย่าได้พบได้เห็นผัวเลย.

เอกิกา สยเน เสตุ ยา เต อมฺเพ อวาหรีติ ฯ

อมฺพชาตกํ จตุตฺถํ ฯ

หญิงคนใด ลักมะม่วงทั้งหลายของท่าน หญิงคนนั้น ถึงจะมีที่อยู่สะอาดตบแต่งร่างกายทัดทรงดอกไม้ ลูบไล้ด้วยกระแจะจันทน์ ก็จงนอนอยู่บนที่นอนแต่เพียงคนเดียวเถิด.

จบ อัมพชาดกที่ ๔.