๑๐. นันทิยมิคราชชาดก

สเจ พฺราหฺมณ คจฺฉสิ สาเกตํ อญฺชนํ วนํ วชฺชาสิ นนฺทิยํ นาม ปุตฺตํ อสฺมากโมรสํ มาตาปิตา จ เต วุฑฺฒา เต ตํ อิจฺฉนฺติ ปสฺสิตุํ ฯ

ข้าแต่พราหมณ์ ถ้าท่านจะไปยังเมืองสาเกตุ โปรดช่วยส่งข่าวบุตรของ ข้าพเจ้าชื่อนันทิยะ ผู้อยู่ในพระราชอุทยานชื่ออัญญชนวันว่า มารดา บิดาของท่านแก่แล้ว ปรารถนาจะได้เห็นท่าน.

ภุตฺตา มยา นิวาปานิ ราชิโน ปานโภชนํ ตํ ราชปิณฺฑํ อวโภตฺตุํ นาหํ พฺราหฺมณมุสฺสเห ฯ

ดูกรพราหมณ์ เหยื่อ คือ น้ำและหญ้าของพระราชา ข้าพเจ้าบริโภค แล้ว เมื่อข้าพเจ้ายังไม่ทำกิจของพระราชาให้เป็นผลสำเร็จ ก็ไม่สามารถ บริโภคราชทรัพย์ให้เป็นการบริโภคชั่วได้.

โอทหิสฺสามหํ ปสฺสํ ขุรปฺปานิสฺส ราชิโน ตทาหํ สุขิโต มุตฺโต อปิ ปสฺเสยฺย มาตรํ ฯ

ข้าพเจ้าจะยืนหันข้างให้พระราชาผู้ทรงพระแสงธนู เมื่อใด เมื่อนั้น ข้าพเจ้าก็จะพ้นจากมรณภัย มีความสุข ได้พบเห็นมารดา.

มิคราชา ปุเร อาสึ โกสลสฺส นิเกตเว นนฺทิโย นาม นาเมน อภิรูโป จตุปฺปโท ฯ

เมื่อก่อน เราเป็นพระยาเนื้อชื่อว่านันทิยะ มีรูปงาม อาศัยพระราช- อุทยานของพระเจ้าโกศล.

ตํ มํ วธิตุมาคจฺฉิ ทายสฺมึ อญฺชนาวเน ธนุํ อารชฺชํ กตฺวาน อุสุํ สนฺธาย โกสโล ฯ

พระเจ้าโกศลเสด็จมาที่พระราชอุทยานชื่ออัญชนวันนั้น ทรงโก่งธนูสอด ลูกศร หมายจะทรงยิงเรา.

ตสฺสาหํ โอทหึ ปสฺสํ ขุรปฺปานิสฺส ราชิโน ตทาหํ สุขิโต มุตฺโต มาตรํ ทฏฺฐุมาคโตติ ฯ นนฺทิยมิคราชชาตกํ ทสมํ ฯ อาวาริยวคฺโค ปฐโม ฯ --------- ตสฺสุทฺทานํ อถ กุชฺฌรเถสภ เกตุวโร ทรีมุข สเนรุตา จ ปุน อปนนฺท สิรี จ สุจิตฺตวโร อถ ธมฺมิก นนฺทิมิเคน ทส ฯ ---------

เรายืนหันข้างให้พระเจ้าโกศลผู้ทรงพระแสงธนู เมื่อใด เมื่อนั้น เรา พ้นจากมรณภัย มีความสุข กลับมาหามารดา. จบ นันทิยมิคราชชาดกที่ ๑๐. จบ อาวาริยวรรคที่ ๑. รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อาวาริยชาดก ๒. เสตเกตุชาดก ๓. ทรีมุขชาดก ๔. เนรุชาดก ๕. อาสังกชาดก ๖. มิคาโลปชาดก ๗. สิริกาฬกัณณิชาดก ๘. กุกกุฏชาดก ๙. ธัมมัทธชชาดก ๑๐. นันทิยมิคราชชาดก.