๕. ขุรัปปชาดก

ทิสฺวา ขุรปฺเป ธนุเวคนุนฺเน ขคฺเค คหิเต ติขิเณ เตลโธเต ตสฺมึ ภยสฺมึ มรเณ วิรูเฬฺห กสฺมา นุ เต นาหุ ฉมฺภิตตฺตํ ฯ

เมื่อท่านเห็นพวกโจรยิงลูกธนูอันแหลม ถือดาบอันคมกล้า ซึ่งขัดแล้ว ด้วยน้ำมัน เมื่อมรณภัยปรากฏเฉพาะหน้าแล้ว เหตุไฉนหนอ ท่านจึง ไม่มีความครั่นคร้าม.

ทิสฺวา ขุรปฺเป ธนุเวคนุนฺเน ขคฺเค คหิเต ติขิเณ เตลโธเต ตสฺมึ ภยสฺมึ มรเณ วิรูเฬฺห เวทํ อลตฺถํ วิปุลํ อุฬารํ ฯ

เมื่อเราเห็นพวกโจรยิงลูกธนูอันแหลม ถือดาบอันคมกล้า ซึ่งขัดแล้ว ด้วยน้ำมัน เมื่อมรณภัยปรากฏเฉพาะหน้าแล้ว เรากลับได้ความยินดี และโสมนัสมากยิ่ง.

โส เวทชาโต อชฺฌภวึ อมิตฺเต ปุพฺเพว เม ชีวิตมาสิ จตฺตํ น หิ ชีวิเต อาลยํ กุพฺพมาโน สูโร กยิรา สูรกิจฺจํ กทาจีติ ฯ ขุรปฺปชาตกํ ปญฺจมํ ฯ ---------

เรานั้นเกิดความยินดีและโสมนัสแล้ว ก็ครอบงำศัตรูทั้งหลายเสียได้ เพราะว่า ชีวิตของเราๆ ได้สละมาแต่ก่อนแล้ว เราไม่ได้ทำความอาลัย ในชีวิต บุคคลผู้กล้าหาญพึงกระทำกิจของคนกล้า ในกาลบางคราว. จบ ขุรัปปชาดกที่ ๕.