๓. นันทเถราปทาน

|๑๕.๒๗| ปทุมุตฺตรสฺส ภควโต โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน วตฺถํ โขมํ มยา ทินฺนํ สยมฺภุสฺส มเหสิโน ฯ |๑๕.๒๘| ตมฺเม พุทฺโธ วิยากาสิ ชลชุตฺตมนายโก อิมินา วตฺถทาเนน เหมวณฺโณ ภวิสฺสสิ ฯ |๑๕.๒๙| เทฺวสมฺปตฺตึ อนุโภตฺวา สุกฺกมูเลน โจทิโต โคตมสฺส ภควโต กนิฏฺโฐ ตฺวํ ภวิสฺสสิ ฯ |๑๕.๓๐| ราครตฺโต สุขสีโล กาเมสุ เคธมายุโต พุทฺเธน โจทิโต สนฺโต ตโต ตฺวํ ปพฺพชิสฺสสิ ฯ |๑๕.๓๑| ปพฺพชิตฺวาน ตฺวํ ตตฺถ กุสลมูเลน โจทิโต สพฺพาสเว ปริญฺญาย นิพฺพายิสฺสตฺยนาสโว ฯ |๑๕.๓๒| สตกปฺปสหสฺสมฺหิ จตุโร เจลนามกา สฏฺฐิกปฺปสหสฺสมฺหิ อุปเจลา จตุชฺชนา ฯ |๑๕.๓๓| ปญฺจกปฺปสหสฺสมฺหิ เจลาว จตุโร ชนา สตฺตรตนสมฺปนฺนา จตุทีปมฺหิ อิสฺสรา ฯ |๑๕.๓๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นนฺโท เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ นนฺทตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราได้ถวายผ้าทอด้วยเปลือกไม้ แด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่า ปทุมุตระ เชษฐบุรุษของโลกผู้มั่นคง ตรัสรู้เอง แสวงหาคุณอันใหญ่หลวง พระพุทธ- เจ้าผู้เป็นนายกพระนามว่า ปทุมุตระ ทรงพยากรณ์เรานั้นว่า ด้วยการถวาย ผ้านี้ ท่านจักเป็นผู้มีผิวพรรณดังทองคำ ได้เสวยสมบัติทั้งสองแล้ว อันกุศลมูลตักเตือน จักได้เป็นพระอนุชาของพระผู้มีพระภาคพระนามว่า โคดม ท่านอันราคะย้อมแล้ว มีปกติสุข ประกอบด้วยความกำหนัดใน กาม เป็นผู้อันพระพุทธเจ้าตักเตือนแล้ว แต่นั้นจักบวช ครั้นบวชใน พระศาสนาของพระโคดมนั้นแล้ว อันกุศลมูลตักเตือน จักกำหนดรู้ อาสวะทั้งปวง ไม่มีอาสวะนิพพาน ในแสนกัลป มีคน ๔ คน ชื่อเจละ ใน ๖ หมื่นกัลป มีคน ๔ คน ชื่ออุปเจละ ใน ๕ หมื่นกัลป มีคน ๔ คนชื่อ เจละเหมือนกัน สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ เป็นใหญ่ในทวีปทั้ง ๔ คุณวิเศษเหล่านี้คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้ แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ฉะนี้แล. ทราบว่า ท่านพระนันทเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ นันทเถราปทาน