๔. คันโธทกิยเถราปทาน (๑๒๔) เล่ม ๓๒

นิสชฺช ปาสาทวเร วิปสฺสึ อทฺทสํ ชินํ

กกุธํ วิลสนฺตํว สพฺพญฺญุตฺตมนาสกํ ๑ ฯ

ปาสาทสฺสาวิทูเร จ คจฺฉติ โลกนายโก

ปภา นิทฺธาวเต ตสฺส สตรํสิมฺหิ นิพฺพุเต ๒ ฯ

คนฺโธทกํ จ ปคฺคยฺห พุทฺธเสฏฺฐํ สโมกิรึ

เตน จิตฺตปฺปสาเทน ตตฺถ กาลํ กโต อหํ ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ คนฺโธทกโมกิรึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป สุคนฺโธ นาม ขตฺติโย

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คนฺโธทกิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

คนฺโธทกิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ปญฺจมํ สมฺมุขาถวิกตฺเถราปทานํ (๑๒๕)

๑ ม. สพฺพญฺญญ ตมนาสกํ ฯ ยุ. สพฺพญฺญุตมนาสวํ ฯ ๒ ม. ยถา จ สตรํสิโน ฯ

เรานั่งอยู่ในปราสาทอันประเสริฐ ได้เห็นพระชินเจ้าพระนามว่าวิปัสสีงามดังไม้รกฟ้าผู้เป็นสัพพัญญู เป็นผู้นำอันอุดม พระองค์ผู้นำของโลกเสด็จดำเนินในที่ไม่ไกลปราสาท รัศมีของพระองค์สว่างไสว ในเมื่อพระอาทิตย์อัสดงคตแล้ว เราประคองน้ำหอม ประพรม (บูชา) พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น เราทำกาลกิริยา ณ ที่นั้นในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ปะพรมน้ำหอมใด ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ พระนามว่าสุคนธ์ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านคันโธทกิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ คันโธทกิยเถราปทาน.