๖. มัจฉทายกเถราปทาน (๒๖๖) เล่ม ๓๒

จนฺทภาคานทีตีเร อโหสึ ๒ อุกฺกุโส ตทา

มหนฺตํ มจฺฉํ ปคฺคยฺห สิทฺธตฺถสฺส มุนิโน อทํ ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ มจฺฉมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ มจฺฉทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มจฺฉทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

มจฺฉทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ โป. มยฺหํ ทินฺนํ ฯ ยุ. มมํ ทินฺนา ฯ ๒ ม. ยุ. อุกฺกุโส อาสหํ ตทา ฯ

ในกาลนั้น เราเป็นนกออก อยู่ที่ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา เราได้คาบปลาตัวใหญ่มาถวายแด่พระมุนีพระนามว่าสิทธัตถะ ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายปลาใด ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายปลา คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระมัจฉทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ มัจฉทายกเถราปทาน.