๕. เอกสัญญกเถราปทาน (๗๕) เล่ม ๓๒

ขณฺโฑ นามาสิ นาเมน วิปสฺสิสฺสคฺคสาวโก

เอกา ภิกฺขา มยา ทินฺนา โลกาหุติปฏิคฺคโห ๑ ฯ

เตน จิตฺตปฺปสาเทน ทิปทินฺท นราสภ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เอกภิกฺขายิทํ ผลํ ฯ

จตฺตาฬีเส อิโต กปฺเป วรุโณ นาม ขตฺติโย

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

เอกสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ฉฏฺฐํ ติณสนฺถารทายกตฺเถราปทานํ (๗๖)

ข้าพระองค์ได้ถวายภิกษาทัพพีหนึ่ง แก่พระอัครสาวกของพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี มีนามชื่อว่าขัณฑะ ผู้สมควรรับเครื่องบูชาของโลกข้าแต่พระองค์ผู้จอมสัตว์นราสภ ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น ข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายภิกษาทัพพีหนึ่ง ในกัลปที่ ๔๐ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์พระนามว่าวรุณ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพระองค์ทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาข้าพระองค์ได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระเอกสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ เอกสัญญกเถราปทาน.