๙. นาลิปุปผิยเถราปทาน (๓๑๙) เล่ม ๓๒

สินฺธุยา นทิยา ตีเร อโหสึ กสฺสโก ตทา

ปรกมฺมายเน ยุตฺโต ปรภตฺตํ อปสฺสิโต ฯ

สินฺธธ อนุจรนฺโตหํ สิทฺธตฺถํ ชินมทฺทสํ

สมาธินา นิสินฺนํ จ ๒ สตฺตปตฺตํว ปุปฺผิตํ ฯ

สตฺตกํ นาลิปุปฺผานิ วณฺเฏ เฉตฺวานหนฺตทา

มตฺถเก อภิโรเปสึ พุทฺธสฺสาทิจฺจพนฺธุโน ฯ

สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ อนุกูเล สมาหิตํ

ติธาปฺปภินฺนํ มาตงฺคํ กุญฺชรํว ทุราสทํ ฯ

ตมหํ อุปคนฺตฺวาน นิปกํ ภาวิตินฺทฺริยํ

อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน อวนฺทึ สตฺถุโน อหํ ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นาลิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

นาลิปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. ญาณธโร ฯ ๒ ม. ยุ. ว ฯ

ในกาลนั้น เราเป็นชาวนาอยู่ ณ ที่ใกล้ฝั่งแม่น้ำสินธุ ประกอบในแหล่งการงานของผู้อื่น อาศัยอาหารของผู้อื่น เราเที่ยวไปตามแม่น้ำสินธุได้เห็นพระชินเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ กำลังประทับนั่งเข้าสมาธิอยู่ ดังดอกบัวบานฉะนั้น ในกาลนั้น เราจึงเด็ดดอกบัว ๗ ดอกที่ขั้ว โปรยบูชาที่พระเศียรของพระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธุ์พระอาทิตย์ เราเข้าเฝ้าองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระหฤทัยมั่นคง ในการอนุกูล ยากที่จะเข้าใกล้ได้ ดังช้างมาตังคะตกมัน ๓ ครั้ง มีพระปัญญาทรงอบรมอินทรีย์แล้ว ได้ประนมกรอัญชลีถวายบังคมแด่พระศาสดาในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา คุณวิเศษเหล่านี้คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้วพระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระนาลิปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ นาลิปุปผิยเถราปทาน.