๑๐. ยูถิกปุปผิยเถราปทาน (๒๐๐) เล่ม ๓๒

ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห

ปวนา นิกฺขมิตฺวาน วิหารํ ยาติ จกฺขุมา ฯ

อุโภหตฺเถหิ ปคฺคยฺห ยูถิกํ ปุปฺผมุตฺตมํ

พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ เมตฺตจิตฺตสฺส ตาทิโน ฯ

เตน จิตฺตปฺปสาเทน อนุโภตฺวาน สมฺปทา

กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ นูปปชฺชหํ ฯ

อิโต ปญฺญาสกปฺเปสุ เอโก อาสิ ๑ ชนาธิโป

สมิตนนฺทโน นาม จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ยูถิกปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ยูถิกปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

อุทฺทานํ

ตมาลิ ติณสนฺถาโร ขณฺฑผุลฺลิ อโสกิโย

องฺโกลโก กิสลโย ตินฺทุโก เนลปุปฺผิโย

ติกณฺฑิโก จ ยูถิโก คาถา ปญฺญาส อฏฺฐ จ ฯ

ตมาลปุปฺผิยวคฺโค วีสติโม ฯ

อถ วคฺคุทฺทานํ

ภิกฺขทายิ ปริวาโร เสเรยฺโย โสภิโต ตถา

ฉตฺโต จ พนฺธุชีวิ จ สุปาริจริโยปิจ

กุมุโท กุฏโช เจว ตมาลิ ทสโม กโต

ฉ สตานิ จ คาถานํ ฉสฏฺฐิ จ ตตุตฺตริ ฯ

ภิกฺขวคฺคทสกํ ทุติยสตกํ สมตฺตํ ฯ

เอกวีสติโม กณิการปุปฺผิยวคฺโค

ปฐมํ กณิการปุปฺผิยตฺเถราปทานํ (๒๐๑)

๑ โป. ม. อาสึ ฯ

พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตระ ผู้สมควรรับเครื่องบูชา มีพระจักษุ ทรงออกจากป่าใหญ่ เสด็จดำเนินไปสู่พระวิหาร เราเอามือทั้งสองประคองดอกคัดเค้า (เข็ม) อันสวยงามไปบูชาแด่พระพุทธเจ้า ผู้มีพระหฤทัยเมตตาผู้คงที่ ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น เราเสวยสมบัติแล้ว ไม่ได้เข้าถึงทุคติเลยตลอดแสนกัลป ในกัลปที่ ๕๐ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิพระองค์หนึ่ง เป็นจอมแห่งชน พระนามว่าสมิตนันทนะ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้วพระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระยูถิกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ยูถิกปุปผิยเถราปทาน.

------------------

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ตมาลปุปผิยเถราปทาน ๒. ติณสันถารทายกเถราปทาน

๓. ขัณฑผุลลิยเถราปทาน ๔. อโสกปูชกเถราปทาน

๕. อังโกลกเถราปทาน ๖. กิสลยปูชกเถราปทาน

๗. ตินทุกทายกเถราปทาน ๘. คิริเนลมุฏฐิปูชกเถราปทาน

๙. ติกัณฑิปุปผิยเถราปทาน ๑๐. ยูถิกปุปผิยเถราปทาน

และมีคาถา ๕๘ คาถา.

จบ ตมาลปุปผิยวรรคที่ ๒๐.

------------------

และรวมวรรคมี ๑๐ วรรค คือ

๑. ภิกขทายิวรรค ๒. มหาปริวารวรรค

๓. เสเรยยวรรค ๔. โสภิตวรรค

๕. ฉัตตวรรค ๖. พันธุชีวกวรรค

๗. สุปาริจริยวรรค ๘. กุมุทวรรค

๙. กุฏชปุปผิยวรรค ตมาลปุปผิยวรรคเป็นที่ ๑๐. ท่านทำไว้ใน ๑๐ วรรคนี้มี

คาถา ๖๖๖ คาถา.

จบ หมวด ๑๐ แห่งภิกขวรรค เป็นหมวด ๑๐๐ ที่ ๒.