๙. สาลาทายกเถราปทาน (๑๓๙) เล่ม ๓๒

มิคราชา ตทา อาสึ อภิชาโตสุ ๕ เกสรี

คิริทุคฺคํ คเวสนฺโต อทฺทสํ โลกนายกํ ฯ

อยํ นุ โข มหาวีโร นิพฺพาเปติ มหาชนํ

ยนฺนูนิมํ ๖ อุปาเสยฺยํ เทวเทวํ นราสภํ ฯ

สาขํ สาลสฺส ภญฺชิตฺวา สโกฏํ ปุปฺผมาหรึ

อุปคนฺตฺวาน สมฺพุทฺธํ อทาสึ ปุปฺผมุตฺตมํ ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

อิโต จ นวเม กปฺเป วิโรจนสนามกา

ตโย อาสึสุ ราชาโน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สาลทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

สาลทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. ปกฺกามึ ฯ ๒ ม. อมิตฺตตาปโน นาม ฯ ยุ. อมิตฺตวาสโน นาม ฯ

๓ ม. เอกปสาทนิโย ฯ ๔ ม. ยุ. สาลปุปฺผทายกตฺเถราปทานํ ฯ ๕ ยุ. อภิชาโตว ฯ

๖ ม. ยุ. ยนฺนูนาหํ ฯ

เวลานั้น เราเป็นราชสีห์พระยาเนื้อมีสกุล เราแสวงหาห้วง (บ่อ) น้ำบนเขา ได้เห็นพระผู้มีพระภาคผู้เป็นนายกของโลก จึงดำริว่า พระมหาวีรเจ้าพระองค์นี้ ย่อมยังมหาชนให้ดับได้ ถ้าเช่นนั้น เราพึงเข้าไปเฝ้าพระองค์ผู้ประเสริฐกว่าเทวดา ผู้องอาจกว่านระเถิด เราจึงหักกิ่งรังแล้วแล้วนำเอาดอกมาพร้อมด้วยกระออมน้ำ (ใส่กระออมน้ำมา) เข้าไปเฝ้าพระสัมพุทธเจ้าแล้ว ได้ถวายดอกรังอันงาม ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้เราบูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลยนี้เป็นผลแห่งการถวายดอกไม้ และในกัลปที่ ๙ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ พระองค์ ทรงพระนามว่าวิโรจนะ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสาลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ สาลทายกเถราปทาน.