๓. ขัชชทายกเถราปทาน (๑๖๓) เล่ม ๓๒

ติสฺสสฺส ๒ โข ภควโต ปุพฺเพ ผลมทาสหํ

นาฬิเกรญฺจ ปาทาสึ ขชฺชกํ อภิสมฺมตํ ฯ

พุทฺธสฺส ตมหํ ทตฺวา ติสฺสสฺส ตุ มเหสิโน

โมทามหํ กามกามี อุปปชฺชึ ยมิจฺฉกํ ฯ

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ผลทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

อิโต เตรสกปฺปมฺหิ ราชา อินฺทสโม อหุ

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ขชฺชทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ขชฺชทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ปุปฺผมภิปูชยึ ฯ ๒ โป. ยุ. ติสฺสสฺสาหํ ภควโต ฯ

ในปางก่อน เราได้ถวายผลไม้แด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าติสสะ และได้ถวายผลมะพร้าวที่สมตติกันว่าควรเคี้ยว ครั้นถวายผลมะพร้าวนั้นแด่พระพุทธเจ้า พระนามว่าติสสะ ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่หลวงแล้ว ย่อมบันเทิงมีความประสงค์สิ่งที่ต้องการก็เข้าถึง (ได้) ตามปรารถนา ในกัลปที่ ๙๒แต่กัลปนี้ เราได้ถวายทานใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลยนี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้ ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิราช มีพระนามว่าอินทสมะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้ทราบว่า ท่านพระขัชชทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ขัชชทายกเถราปทาน.