๙. ติกิจฉกเถราปทาน (๑๗๙) เล่ม ๓๒

นคเร พนฺธุมติยา เวชฺโช อาสึ สุสิกฺขิโต

อาตุรานํ สุทุกฺขีนํ ๑ มหาชนสุขาวโห ฯ

พฺยาธิตํ สมณํ ทิสฺวา สีลวนฺตํ มหาชุตึ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน เภสชฺชมททึ ตทา ฯ

อโรโค อาสิ เตเนว สมโณ สํวุตินฺทฺริโย

อโสโก นาม นาเมน อุปฏฺฐาโก วิปสฺสิโน ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ โอสถมทาสหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เภสชฺชสฺส อิทํ ผลํ ฯ

อิโต จ อฏฺฐเม กปฺเป สพฺโพสถสนามโก

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติกิจฺฉโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ติกิจฺฉกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. สทุกฺขานํ ฯ

เราเป็นหมอผู้ศึกษาดี อยู่ในนครพันธุมดี เป็นผู้นำสุขมาให้แก่มหาชนผู้ได้รับความทุกข์เดือดร้อน (กระสับกระส่าย) ในกาลนั้น เราเห็นพระสมณะผู้มีศีล ผู้รุ่งเรืองใหญ่ ป่วยไข้ มีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ได้ถวายยาบำบัดไข้ พระสมณะผู้สำรวมอินทรีย์อุปัฏฐากของพระวิปัสสีสัมมาสัมพุทธเจ้า มีนามชื่อว่าพระอโสก หายจากโรคด้วยยานั้นแล ในกัลปที่ ๙๑แต่กัลปนี้ เราได้ถวายยาใด ด้วยการถวายยานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลยนี้เป็นผลแห่งการถวายยา และในกัลปที่ ๘ แต่ภัทรกัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก พระนามว่าสัพโพสถ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระติกิจฉกเถระได้กล่าวคาถานี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ติกิจฉกเถราปทาน.