๗. อปทานิยเถราปทาน (๒๘๗) เล่ม ๓๒

อปทานํ สุคตานํ กิตฺตยึหํ ๒ มเหสินํ

ปาเท จ สิรสา วนฺทึ ปสนฺโน เสหิ ปาณิหิ ฯ

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป อปทานํ ปกิตฺตยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ กิตฺตนาย อิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อปทานิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

อปทานิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

อฏฺฐมํ สตฺตาหปพฺพชิตตฺเถราปทานํ (๒๘๘)

๑ ม. นิยฺยาเทสิ ฯ ๒ โป. ยุ. กิตฺตยิสฺสํ ฯ

เรามีใจเลื่อมใส ได้สรรเสริญปุพจรรยาของพระสุคตเจ้าทั้งหลาย ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่หลวง และได้ถวายบังคมพระบาทด้วยเศียรเกล้า และด้วยมือทั้งสองของตน ในกัลปที่ ๙๒ แต่กัลปนี้ เราได้สรรเสริญปุพจรรยาของพระสุคตด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสรรเสริญคุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอปทานิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ อปทานิยเถราปทาน.