๑๐. ปัญจังคุลิยเถราปทาน (๑๗๐) เล่ม ๓๒

ติสฺโส นามาสิ ภควา โลกนาโถ ๓ นราสโภ

ปวิสนฺตํ ๔ คนฺธกุฏึ วิหารกุสลํ ๕ มุนึ ฯ

สุคนฺธมาลฺยมาทาย อคมาสึ ชินนฺติกํ

อปฺปสทฺโธ ๖ จ สมฺพุทฺเธ ปญฺจงฺคุลิมทาสหํ ฯ

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ คนฺธมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปญฺจงฺคุลิสฺสิทํ ผลํ ฯ

เทฺวสตฺตติมฺหิโต กปฺเป ราชา อาสึ สยมฺปโก ๑

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปญฺจงฺคุลิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ปญฺจงฺคุลิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

อุทฺทานํ

สุปาจริกณเวรี ขชฺชโก เทสปูชโก

กณิกาโร สปฺปิทโท ยุธิโก ทุสฺสทายโก

มาโฬ จ ปญฺจงฺคุลิโก จตุปญฺญาสคาถกาติ ฯ

สุปาริจริยวคฺโค สตฺตรสโม ฯ

______________

๑ ม. ยุ. ... จ ฯ ๒ ม. อาเทยฺโย ฯ ยุ. อาเวยฺโย ฯ ๓ ม. ยุ. โลกเชฏฺโฐ ฯ

๔ ม. ปวิสติ ฯ ๕ ม. วิหารกุสโล มุนิ ฯ ๖ ยุ. อปฺปสาโทว สมฺพุทฺเธ ฯ

๑ ยุ. สยมฺปโภ ฯ

เราได้เห็นพระผู้มีพระภาคมหามุนี พระนามว่าติสสะ ผู้เป็นนาถะของโลก ประเสริฐกว่านระกำลังเสด็จเข้าพระคันธกุฎี อันเป็นพระวิหารสวยงาม จึงถือเอาของหอมและพวงดอกไม้ไปสู่สำนักพระชินเจ้า และเราเป็นผู้มีศรัทธาน้อยในสัมพุทธเจ้า ได้ถวายบังคม ในกัลปที่ ๙๒ แต่กัลปนี้เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยของหอมใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบังคม ในกัลปที่ ๗๒ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิราชมีนามว่าสยัมปกะ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนา เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระปัญจังคุลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ปัญจังคุลิยเถราปทาน.

-----------------

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สุปาริจริยเถราปทาน ๒. กณเวรปุปผิยเถราปทาน

๓. ขัชชทายกเถราปทาน ๔. เทสปูชกเถราปทาน

๕. กณิการฉทนิยเถราปทาน ๖. สัปปิทายกเถราปทาน

๗. ยุธิกปุปผิยเถราปทาน ๘. ทุสสทายกเถราปทาน

๙. สมาทปกเถราปทาน ๑๐. ปัญจังคุลิยเถราปทาน

มีคาถา ๕๔ คาถา ฉะนี้แล.

จบ สุปาริจริยวรรคที่ ๑๗