๖. นันทกเถราปทาน (๔๐๖) เล่ม ๓๒

มิคลุทฺโธ ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน อหํ

ปสทํ มิคเมสนฺโต สยมฺภุํ อทฺทสํ อหํ ฯ

อนุรุทฺโธ นาม สมฺพุทฺโธ สยมฺภู อปราชิโต

วิเวกกาโม โส ธีโร วนํ อชฺโฌคหิ ตทา ฯ

จตุทณฺเฑ คเหตฺวาน จตุฏฺฐาเน ฐเปสหํ

มณฺฑปํ สุกตํ กตฺวา ปทุมปุปฺเผหิ ฉาทยิ ๑ ฯ

มณฺฑปํ ฉาทยิตฺวาน สยมฺภุํ อภิวาทยึ

ธนน ตตฺเถว นิกฺขิปฺป ปพฺพชึ อนคาริยํ ฯ

น จิรํ ปพฺพชิตสฺส พฺยาธิ เม อุปปชฺชถ

ปุพฺพกมฺมํ สริตฺวาน ตตฺถ กาลํ กโต อหํ ฯ

ปุพฺพกมฺเมน สํยุตฺโต ตุสิตํ อคมาสหํ

ตตฺถ โสณฺณมยํ พฺยมฺหํ นิพฺพตฺตติ ยถิจฺฉกํ ฯ

สหสฺสยุตฺตํ หยวาหึ ทิพฺพยานมธิฏฺฐิโต

อาโรหิตฺวาน ตํ ยานํ คจฺฉามหํ ยถิจฺฉกํ ฯ

ตโต เม นียมานสฺส เทวภูตสฺส เม สโต

สมนฺตา โยชนสตํ มณฺฑโป เม ธรียติ ฯ

สยเน โส ๑ ตุวฏฺฏามิ อจฺฉนฺเน ปุปฺผสนฺถเต

อนฺตลิกฺขา จ ปทุมา วสฺสนฺเต นิจฺจกาลิกํ ฯ

มรีจิเก ผนฺทมาเน ตปฺปมาเน จ อาตเป

น มํ ตปติ ๒ อาตปฺโป มณฺฑปสฺส อิทํ ผลํ ฯ

ทุคฺคตึ สมติกฺกนฺโต อปายา ปิหิตา มม

มณฺฑเป รุกฺขมูเล วา สนฺตาโป เม น วิชฺชติ ฯ

มหิสญฺญํ อธิฏฺฐาย โลณโตยํ ตรามหํ

ตสฺส เม สุกตํ กมฺมํ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

อพฺภมฺหิ ๓ ปถํ กตฺวาน คจฺฉามิ อนิลญฺชเส

อโห เม สุกตํ กมฺมํ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

ปุพฺเพนิวาสํ ชานามิ ทิพฺพจกฺขุํ วิโสธิตํ

อาสวา เม ปริกฺขีณา พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

ชหิตา ปุริมา ชาติ พุทฺธสฺส โอรโส อหํ

ทายาโทมฺหิ จ สทฺธมฺเม พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

อาราธิโตมฺหิ สุคตํ โคตมํ สกฺยปุงฺควํ

ธมฺมธโร ๑ ธมฺมทายาโท พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

อุปฏฺฐิตฺวาน สมฺพุทฺธํ โคตมํ สกฺยปุงฺควํ

ปารํ คมนิยํ มคฺคํ อปุจฺฉึ โลกนายกํ ฯ

อชฺฌิฏฺโฐ กถยิ พุทฺโธ คมฺภีรํ นิปุณํ ปทํ

ตสฺสาหํ ธมฺมํ สุตฺวาน ปตฺโตมฺหิ อาสวกฺขยํ ฯ

อโห เม สุกตํ กมฺมํ ปริมุตฺโตมฺหิ ชาติยา

สพฺพาสวปริกฺขีโณ นตฺถิ ทานิ ปุนพฺภโว ฯ

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ

สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นนฺทโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

นนฺทกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. ฉาทยึ ฯ

๑ ม. หํ ฯ ๒ ม. ตาเปติ ฯ ๓ ม. ยุ. อปถมฺปิ ฯ

๑ ม. ยุ. ธมฺมทฺธโช ฯ

ในกาลก่อน เราได้เป็นพรานเนื้อ (เที่ยว) อยู่ในป่าใหญ่ เที่ยวแสวงหาเนื้อฟานอยู่ ได้พบพระสยัมภู ในกาลนั้น พระสยัมภูสัมพุทธเจ้า ผู้ไม่แพ้อะไรๆ พระนามว่าอนุรุทธะ ผู้เป็นนักปราชญ์ ทรงพระประสงค์วิเวกจึงเสด็จเข้าป่า เราถือเอาท่อนไม้ ๔ ท่อนมาปักลงในที่ ๔ มุม ทำเป็นมณฑปเรียบร้อยแล้ว มุงด้วยดอกปทุม ครั้นมุงมณฑปแล้ว ได้ถวายบังคมพระสยัมภู ทิ้งธนูไว้ ณ ที่นั้นเอง แล้วออกบวชเป็นบรรพชิต เมื่อเราบวชแล้วไม่นานโรคก็เกิดขึ้นแก่เรา เราระลึกถึงบุรพกรรมได้ ได้ทำกาละณ ที่นั้น เราประกอบด้วยบุรพกรรม จึงได้ไปสู่เทวโลกชั้นดุสิต ในชั้นดุสิตนั้นวิมานทองย่อมเกิดขึ้นแก่เราตามปรารถนา เราอธิษฐานยาน

อันเป็นทิพย์อันเทียมด้วยม้าพันม้า ขึ้นบนยานนั้นแล้ว ย่อมไปตามความปรารถนา เมื่อเราอันบุญกรรม นำมาจากมนุษยโลกนั้นมาเป็นเทวดามณฑปย่อมทรงไว้แก่เราในที่ร้อยโยชน์โดยรอบ เรานั้นนอนอยู่บนที่นอนที่ไม่มีเครื่องนุ่ง ลาดด้วยดอกไม้ ดอกปทุมทั้งหลายย่อมตกลงมาจากอากาศเป็นนิตยกาล เมื่อพยับแดดเต้นไหวอยู่ เมื่อแดดแผดเผาอยู่ แดดย่อมไม่แผดเผาเรา นี้เป็นผลแห่งการทำมณฑปถวาย เราล่วงพ้นทุคติแล้ว ปิดอบายทั้งหลาย (เมื่อเราอยู่) ที่มณฑปหรือที่โคนไม้ ความร้อนย่อมไม่มีแก่เรา เราอธิษฐานสัญญาว่าเป็นแผ่นดินแล้ว ข้ามทะเลไปก็ได้ เรานั้นได้ทำกุศลกรรมแล้วหนอ นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา เราทำทางในอากาศแล้วเหาะไปในอากาศก็ได้ โอ

เราได้ทำกุศลกรรมแล้ว นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชาเราย่อมระลึกชาติก่อนๆ ได้ ชำระทิพยจักษุแล้ว อาสวะทั้งหลายของเราสิ้นแล้ว นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ชาติก่อนๆ เราละได้แล้ว เราเป็นโอรสของพระพุทธเจ้า และทายาทในสัทธรรม นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา เราเป็นผู้ยังพระสุคตเจ้า พระนามว่าโคดมศากยบุตรให้โปรดปรานแล้ว เป็นผู้ทรงธรรม เป็นทายาทในธรรม นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา เราบำรุงพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าโคดมศากยบุตรแล้ว ได้ทูลถามพระองค์ผู้นำของโลกถึงทางที่จะไปสู่นิพพาน พระพุทธเจ้าอันเราทูลถามแล้ว ได้ตรัสบอกบทอันลึกซึ้งละเอียด เราฟังธรรมของพระองค์แล้ว ได้บรรลุความสิ้นอาสวะ โอ เราทำกรรมดีแล้ว เราพ้นจากชาติทุกข์แล้ว มีอาสวะทั้งปวงสิ้นรอบแล้วบัดนี้ ภพใหม่มิได้มี เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพขึ้นได้หมดแล้วตัดกิเลสเครื่องผูกดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่ การที่เราได้มาในสำนักพระพุทธเจ้าของเรานี้ เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราบรรลุแล้วโดยลำดับ พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระนันทกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ นันทกเถราปทาน.