๓. นันทเถราปทาน (๑๓) เล่ม ๓๒

ปทุมุตฺตรสฺส ภควโต โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน

วตฺถํ โขมํ มยา ทินฺนํ สยมฺภุสฺส มเหสิโน ฯ

ตมฺเม พุทฺโธ วิยากาสิ ชลชุตฺตมนายโก

อิมินา วตฺถทาเนน เหมวณฺโณ ภวิสฺสสิ ฯ

เทฺวสมฺปตฺตึ อนุโภตฺวา สุกฺกมูเลน โจทิโต

โคตมสฺส ภควโต กนิฏฺโฐ ตฺวํ ภวิสฺสสิ ฯ

ราครตฺโต สุขสีโล กาเมสุ เคธมายุโต

พุทฺเธน โจทิโต สนฺโต ตโต ๑ ตฺวํ ปพฺพชิสฺสสิ ฯ

ปพฺพชิตฺวาน ตฺวํ ตตฺถ กุสลมูเลน โจทิโต

สพฺพาสเว ปริญฺญาย นิพฺพายิสฺสตฺยนาสโว ฯ

สตกปฺปสหสฺสมฺหิ จตุโร เจลนามกา

สฏฺฐิกปฺปสหสฺสมฺหิ อุปเจลา จตุชฺชนา ฯ

ปญฺจกปฺปสหสฺสมฺหิ เจลาว จตุโร ชนา

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จตุทีปมฺหิ อิสฺสรา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นนฺโท เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

นนฺทตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. สุขํ สพฺพํ ฯ ๒ ม. ถมฺภมททํ ฯ

เราได้ถวายผ้าทอด้วยเปลือกไม้ แด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่า ปทุมุตระเชษฐบุรุษของโลกผู้มั่นคง ตรัสรู้เอง แสวงหาคุณอันใหญ่หลวง พระพุทธเจ้าผู้เป็นนายกพระนามว่า ปทุมุตระ ทรงพยากรณ์เรานั้นว่า ด้วยการถวายผ้านี้ ท่านจักเป็นผู้มีผิวพรรณดังทองคำ ได้เสวยสมบัติทั้งสองแล้วอันกุศลมูลตักเตือน จักได้เป็นพระอนุชาของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าโคดม ท่านอันราคะย้อมแล้ว มีปกติสุข ประกอบด้วยความกำหนัดในกาม เป็นผู้อันพระพุทธเจ้าตักเตือนแล้ว แต่นั้นจักบวช ครั้นบวชในพระศาสนาของพระโคดมนั้นแล้ว อันกุศลมูลตักเตือน จักกำหนดรู้อาสวะทั้งปวง ไม่มีอาสวะนิพพาน ในแสนกัลป มีคน ๔ คน ชื่อเจละใน ๖ หมื่นกัลป มีคน ๔ คน ชื่ออุปเจละ ใน ๕ หมื่นกัลป มีคน ๔ คนชื่อเจละเหมือนกัน สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ เป็นใหญ่ในทวีปทั้ง ๔คุณวิเศษเหล่านี้คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ฉะนี้แล.

ทราบว่า ท่านพระนันทเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ นันทเถราปทาน