๔. กิลัญชทายกเถราปทาน (๒๓๔) เล่ม ๓๒

ติวรายํ ปุเร รมฺเม นฬกาโร อหํ ตทา

สิทฺธตฺเถ โลกปชฺโชเต ปสนฺนา ชนตา ตหึ ฯ

ปูชตฺถํ โลกนาถสฺส กิลญฺชํ ปริเยสติ

พุทฺธปูชํ กโรนฺตานํ กิลญฺชํ อททํ ๑ อหํ ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ กิลญฺชสฺส อิทํ ผลํ ฯ

สตฺตสตฺตติกปฺปมฺหิ ราชา อาสิ ชลนฺธโร ๒

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กิลญฺชทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

กิลญฺชทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. อททึ ฯ ๒ ยุ. ชุตินฺธโร ฯ

ในกาลนั้น เราเป็นช่างสานอยู่ในนครติวรา อันน่ารื่นรมย์ หมู่ชนในนครนั้นเลื่อมใสในพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ส่องโลกให้สว่างไสว หมู่ชนเที่ยวแสวงหาเสื่อลำแพนเพื่อบูชาพระโลกนาถ เราได้ให้เสื่อลำแพนแก่ชนทั้งหลายผู้ทำพุทธบูชา ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ทำกรรมใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการให้เสื่อลำแพนในกัลปที่ ๗๗ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ พระนามว่าชลันธระ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระกิลัญชทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ กิลัญชทายกเถราปทาน