๖. มัคคทัตติกเถราปทาน (๑๗๖) เล่ม ๓๒

อโนมทสฺสิ ภควา ทิปทินฺโท นราสโภ

ทิฏฺฐธมฺมสุขตฺถาย อพฺโภกาสมฺหิ จงฺกมิ ฯ

อุทฺธเต ปาเท ปุปฺผานิ โสภํ ๑ มุทฺธนิ ติฏฺฐเร

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน วนฺทิตฺวา ปุปฺผโมกิรึ ฯ

วีสกปฺปสหสฺสมฺหิ อิโต ปญฺจ ชนา อหุํ

ปุปฺผจฺฉทนิยา นาม จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มคฺคทตฺติโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

มคฺคทตฺติกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

พระผู้มีพระภาคพระนามว่า อโนมทัสสี ผู้จอมสัตว์ประเสริฐกว่านระเสด็จจงกรมอยู่ในที่แจ้ง เพื่อประโยชน์สุขในปัจจุบัน เมื่อพระผู้มีพระภาคยกพระบาทขึ้น ดอกไม้ตั้งอยู่บนพระเศียรแห่งพระพุทธเจ้าผู้งาม เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ถวายบังคมแล้วโปรยดอกไม้ในกัลปที่ ๒ หมื่นแต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ พระองค์ทรงพระนามว่า ปุปผฉทนิยะมีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระมัคคทัตติกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ มัคคคทัตติกเถราปทาน