๘. เอกจัมปกปุปผิยเถราปทาน (๓๖๘) เล่ม ๓๒

อุปสนฺโต จ ๒ สมฺพุทฺโธ วสติ ปพฺพตนฺตเร

เอกจมฺปกมาทาย อุปคญฺฉึ นรุตฺตมํ ฯ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ปจฺเจกมุนิมุตฺตมํ

อุโภหตฺเถหิ ปคฺคยฺห ปูชยึ อปราชิตํ ฯ

เอกตฺตึเส ๓ อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกจมฺปกปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

เอกจมฺปกปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. อโนโม นาม ฯ ยุ. อนาโถ ฯ ๒ ยุ. ว ฯ ๓ ม. ปญฺจสฏฺฐิมฺหิโต กปฺเป ฯ

ก็พระสัมพุทธเจ้าผู้สงบระงับ อาศัยอยู่ในระหว่างภูเขา เราถือเอาดอกจำปาดอกหนึ่ง เข้าไปหาท่านผู้สูงสุดกว่านระ มีจิตเลื่อมใสโสมนัส ประคองด้วยมือทั้งสอง บูชาพระปัจเจกพุทธเจ้าผู้เป็นมุนีอันอุดม ไม่แพ้อะไรๆในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระปัจเจกพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใดด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระเอกจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ เอกจัมปกปุปผิยเถราปทาน.