๙. ปทุมเถราปทาน (๕๙) เล่ม ๓๒

จตุสจฺจํ ปกาเสนฺโต วรธมฺมํ ปวตฺตโก ๓

วสฺสเต อมตํ วุฏฺฐึ นิพฺพาเปนฺโต มหาชนํ ฯ

สธชํ ปทุมํ คยฺห อฑฺฒโกเส ฐิโต อหํ

ปทุมุตฺตรมุนิสฺส หฏฺโฐ ๕ อุกฺขิปิมมฺพเร ฯ

อาคจฺฉนฺเต จ ปทุเม อพฺภูโต อาสิ ตาวเท

มม สงฺกปฺปมญฺญาย ปคฺคณฺหิ วทตํ วโร ฯ

กรเสฏฺเฐน ปคฺคยฺห ชลชํ ปุปฺผมุตฺตมํ

ภิกฺขุสงฺเฆ ฐิโต สตฺถา อิมา คาถา อภาสถ ฯ

เยนิทํ ปทุมํ ขิตฺตํ สพฺพญฺญุตฺตมนายเก ๑

ตมหํ กิตฺตยิสฺสามิ สุณาถ มม ภาสโต ฯ

ตึสกปฺปานิ เทวินฺโท เทวรชฺชํ กริสฺสติ

ปฐพฺยา รชฺชํ สตฺตสตํ วสุธํ อาวสิสฺสติ ฯ

ตตฺถ สตฺตํ ๒ คเหตฺวาน จกฺกวตฺติ ภวิสฺสติ

อากาสโต ปุปฺผวุฏฺฐิ อภิวสฺสิสฺสตี ตทา ฯ

กปฺเป สตสหสฺสมฺหิ โอกฺกากกุลสมฺภโว

โคตโม นาม นาเมน สตฺถา โลเก ภวิสฺสติ ฯ

ตสฺส ธมฺเมสุ ทายาโท โอรโส ธมฺมนิมฺมิโต

สพฺพาสเว ปริญฺญาย นิพฺพายิสฺสตฺยนาสโว ฯ

นิกฺขมิตฺวาน กุจฺฉิมฺหา สมฺปชาโน ปฏิสฺสโต

ชาติยา ปญฺจวสฺโสหํ อรหตฺตํ อปาปุณึ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทุโม เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ปทุมตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. อุคฺคตสวฺหโย ฯ ๒ ม. ยุ. ปญฺญาสสตสหสฺเส ขตฺติโย เมฆสวฺหโย ฯ

๓ ยุ. วรธมฺมจกฺกปวตฺติโก ฯ ๔ ม. ปหฏฺโฐ ฯ

๑ ม. สพฺพญฺญุมฺหิ วินายเก ฯ ยุ. สพฺพญฺญุตมนาสเว ฯ ๒ ม. ยุ. ปตฺตํ ฯ

พระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตระ กำลังทรงประกาศสัจจะ ๔ ทรงยังธรรมอันประเสริฐให้เป็นไป ทรงยังสายฝนอมฤตให้ตก ดับความเร่าร้อนมหาชนอยู่ เรายืนถือดอกปทุมพร้อมด้วยธงอยู่ที่ไกล ๒๕๐ ชั่วธนู มีความโสมนัสได้โยนดอกปทุมพร้อมด้วยธงขึ้นไปบนอากาศ เพื่อบูชาพระมุนีพระนามว่าปทุมุตระ และเมื่อดอกปทุมกำลังมา ความอัศจรรย์ก็เกิดมีในขณะนั้น พระผู้มีพระภาคผู้ประเสริฐกว่าบรรดาคน ทรงทราบความดำริของเรา ทรงรับไว้

พระศาสดาทรงรับดอกปทุมอันอุดมด้วยพระหัตถ์อันประเสริฐแล้ว ประทับยืนในท่ามกลางภิกษุสงฆ์ ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า ผู้ใดโยนดอกปทุมนี้มาในพระสัพพัญญู ผู้นายกอุดม เราจักพยากรณ์ผู้นั้น ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าว ผู้นั้นจักเป็นจอมเทวดาเสวยเทวรัชสมบัติตลอด ๓๐ กัลป จักได้เป็นพระราชาในแผ่นดินครอบครองพสุธาอยู่ ๗๐๐ กัลป จักถือเอาอัตภาพในภพนั้นแล้ว จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ในกาลนั้น สายฝนดอกปทุมจักตกจากอากาศมากมาย ในแสนกัลป พระศาสดามีพระนามชื่อว่าโคดม ซึ่งสมภพในวงศ์พระเจ้าโอกกากราช จักเสด็จอุบัติในโลก ผู้นั้นจักเป็นโอรสผู้เป็นทายาทในธรรมของพระศาสดาพระองค์นั้น อันธรรมนิรมิต กำหนดรู้อาสวะทั้งปวงแล้วจักไม่มีอาสวะนิพพาน เราออกจากครรภ์แล้วมีสติสัมปชัญญะ มีอายุ ๕ ปีโดยกำเนิด ได้บรรลุอรหัต คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์๘ และอภิญญา ๖ เราได้ทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระปทุมเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบปทุมเถราปทาน.