๕. สีหาสนทายกเถราปทาน (๑๗๕) เล่ม ๓๒

นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ ปทุมุตฺตรนายเก

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน สีหาสนมทาสหํ ฯ

พหูหิ คนฺธมาเลหิ ๑ ปรโลกสุขาวโห ๒

ตตฺถ ปูชํ กริตฺวาน นิพฺพายติ พหุชฺชโน ฯ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน วนฺทิตฺวา โพธิมุตฺตมํ

กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ นูปปชฺชหํ ฯ

ปณฺณรสสหสฺสมฺหิ กปฺปานํ อฏฺฐ อาสุ เต

สิลุจฺจยสนามา จ ๓ ราชาโน จกฺกวตฺติโน ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สีหาสนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

สีหาสนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ยุ. ปหูตคนฺธมาเลหิ ฯ ๒ ม. ทิฏฺฐธมฺมสุขาวเห ฯ ๓ ยุ. ว ฯ

เมื่อพระโลกนาถผู้เป็นนายกพระนามว่าปทุมุตระ เสด็จนิพพานแล้ว เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ได้ถวายอาสนะทอง และได้บูชาด้วยของหอมและดอกไม้เป็นอันมาก ด้วยคิดว่า พระผู้มีพระภาคทรงนำสุขในปรโลกมาให้ ชนเป็นอันมากทำการบูชาในพระองค์แล้ว ย่อมดับ (เย็นใจ)เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัส ไหว้โพธิพฤกษ์อันอุดมแล้ว ไม่ได้เข้าถึงทุคติเลย ตลอดแสนกัลป ในกัลปที่ ๑๕๐๐ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ พระเจ้าจักรพรรดิราชเหล่านั้น ทรงพระนามเหมือนกันว่า สิลุจจยะ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสีหาสนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล

จบ สีหาสนทายกเถราปทาน.