๕. เอกัญชลิยเถราปทาน (๒๗๕) เล่ม ๓๒

อุทุมฺพเร วสนฺตสฺส นิยเต ปณฺณสนฺถเร

วุตฺโถกาโส มยา ทินฺโน สมณสฺส มเหสิโน ฯ

ติสฺสสฺส ทิปทินฺทสฺส โลกนาถสฺส ตาทิโน

อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน สนฺถรึ ปุปฺผสนฺถรํ ฯ8

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กรึ ปุปฺผสนฺถรํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สนฺถรสฺส อิทํ ผลํ ฯ

อิโต จุทฺทสกปฺปมฺหิ อโหสึ มนุชาธิโป

เอกอญฺชลิโก นาม จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกญฺชลิโย ๑ เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

เอกญฺชลิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เมื่อเรามอบถวายเครื่องลาดใบไม้แด่พระผู้มีพระภาค ซึ่งประทับอยู่ที่โคนมะเดื่อ แล้วถวายโอกาสที่อยู่แด่พระสมณะ ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่หลวงเราประนมกรอัญชลีแล้ว ลาดเครื่องลาดดอกไม้ถวายแด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าติสสะ ผู้เป็นจอมสัตว์ เป็นนาถะของโลก ผู้คงที่ ในกัลปที่ ๙๒ แต่กัลปนี้ เราได้ทำเครื่องลาดดอกไม้ใด ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเครื่องลาด ในกัลปที่ ๑๔ แต่กัลปนี้เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมมนุษย์ พระนามว่าเอกอัญชลิกะมีพลมากคุณวิเศษเหล่านี้คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖เราได้ทำให้ชัดแจ้งแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระเอกัญชลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ เอกัญชลิยเถราปทาน.