๘. อักกันตสัญญกเถราปทาน (๒๑๘) เล่ม ๓๒

กุสาฏกํ คเหตฺวาน อุปชฺฌายสฺส ปารุเป ๒

มนฺตญฺจ อนุสิกฺขามิ คณฺฑเภทสฺส ๓ ปตฺติยา ฯ

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ อาหุตีนํ ปฏิคฺคหํ

อุสภํ ปวรํ อคฺคํ ติสฺสํ พุทฺธํ คชุตฺตมํ ๔ ฯ

กุสาฏกํ ปตฺถริตํ อกฺกมนฺตํ นรุตฺตมํ

สมุคฺคตํ มหาวีรํ โลกเชฏฺฐํ นราสภํ ฯ

ทิสฺวา ตํ โลกปชฺโชตํ วิมลํ จนฺทสนฺนิภํ

อวนฺทึ สตฺถุโน ปาเท วิปฺปสนฺเนน เจตสา ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ อทาสึ กุสาฏกํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ กุสาฏกสฺสิทํ ผลํ ฯ

สตฺตตึเส อิโต กปฺเป เอโก อาสึ ชนาธิโป

สุนนฺโท นาม นาเมน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อกฺกนฺตสญฺญโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

อกฺกนฺตสญฺญกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ยุ. มหารามาสุนามกา ฯ ๒ ม. ยุ. อุปชฺฌายสฺสหํ ปุเร ฯ ... มหพฺพลา

๓ ม. คนฺถาโทสสฺส ฯ ๔ ม. คณุตฺตมํ ฯ

เราถือผ้าสาฎกผืนน้อย ในผ้าห่มของท่านอุปัชฌาย์ พร่ำศึกษามนต์อยู่ เพื่อบรรลุถึงประเภทวิชาลูกศร ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลี สมควรรับเครื่องบูชา ผู้องอาจ ประเสริฐ เลิศ พระนามว่าติสสะ ผู้ตรัสรู้แล้วดังคชสารตัวประเสริฐ ผู้สูงสุดกว่านระ ผู้เลิศลอย เป็นมหาวีระ เชษฐบุรุษของโลก ประเสริฐกว่านระ ทรงเหยียบผ้าสาฎกผืนน้อยที่เราลาดไว้ ครั้นเราได้เห็นพระองค์ผู้ส่องแสงสว่างในโลก ปราศจากมลทินเช่นกับพระจันทร์มีใจผ่องใส ได้ถวายบังคมพระบาทของพระศาสดา ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้เราได้ถวายผ้าสาฎกผืนน้อยใด ด้วยการถวายผ้าสาฎกนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลยนี้เป็นผลแห่งการถวายผ้าสาฎกผืนน้อย ในกัลปที่ ๓๗ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง เป็นจอมแห่งชน มีนามว่าสุนันทะ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอักกันตสัญญกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ อักกันตสัญญกเถราปทาน.