๓. นิปันนัญชลิกเถราปทาน (๘๓) เล่ม ๓๒

รุกฺขมูเล นิสินฺโนหํ พฺยาธิโต ปรเมนหํ ๑

ปรมการุญฺญปตฺโตมฺหิ อรญฺเญ กานเน พฺรหา ๒ ฯ

อนุกมฺปํ อุปาทาย ติสฺโส สตฺถา อุเปติ ๓ มํ

โสหํ นิปนฺนโก สนฺโต สิเร กตฺวาน อญฺชลึ ฯ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน สพฺพสตฺตานมุตฺตมํ

สมฺพุทฺธํ อภิวาเทตฺวา ตตฺถ กาลํ กโต อหํ ฯ

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ วนฺทึ ปุริสุตฺตมํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วนฺทนาย อิทํ ผลํ ฯ

อิโต ปญฺจมเก กปฺเป ปญฺเจวาสุํ มหาสิขา

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นิปนฺนญฺชลิโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

นิปนฺนญฺชลิกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราเป็นไข้หนักนั่งอยู่ที่โคนไม้ ในป่าชัฏใหญ่ เป็นผู้ควรได้รับความกรุณาอย่างยิ่ง พระศาสดาพระนามว่าติสสะ ทรงอนุเคราะห์เสด็จมาหาเรา เรานั้นนอนอยู่ ได้ประนมอัญชลีเหนือเศียรเกล้า เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้าผู้สูงสุดกว่าสรรพสัตว์ แล้วได้ทำกาละ ณ ที่นั้นในกัลปที่ ๙๒ แต่กัลปนี้ เราถวายบังคมพระพุทธเจ้าผู้อุดมบุรุษ ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบังคม ในกัลปที่ ๕ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ พระองค์ มีพระนามว่ามหาสิขะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระนิปันนัญชลิกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ นิปันนัญชลิกเถราปทาน.