๑๐. เรณุปูชกเถราปทาน (๑๑๐) เล่ม ๓๒

สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ สตรํสีว ภาณุมํ

โอภาเสนฺตํ ทิสา สพฺพา อุฬุราชํว ปูริตํ ฯ

ปุรกฺขตํ สาวเกหิ สาคเรเนว ๑ เมทนึ

นาคํ ปคฺคยฺห เรณูหิ วิปสฺสิสฺสาภิโรปยึ ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ เรณุมภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

ปณฺณตาฬีสิโต กปฺเป เรณุ นามาสิ ขตฺติโย

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เรณุปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

เรณุปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

อุทฺทานํ

ภิกฺขทายี ญาณสญฺญี หตฺถิโย ปทปูชโก

มุฏฺฐิปุปฺผี อุทกโท นฬมาลี นิธาวโก ๒

พิฬาลิทายิ เรณุ จ คาถาโย ฉ จ สฏฺฐิ จ ฯ

ภิกฺขทายิวคฺโค เอกาทสโม ฯ

๑ ม. สาคเรเหว ฯ ๒ ม. อุปฏฺฐโก ฯ ยุ. นิวาสโก ฯ

เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้ามีพระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระรัศมีเปล่งปลั่งดุจพระอาทิตย์ยังทิศทั้งปวงให้สว่างไสว ดังพระจันทร์วันเพ็ญ อันพระสาวกทั้งหลายแวดล้อม ดุจแผ่นดินอันแวดล้อมด้วยสาคร จึงถือเอาดอกกระถินพิมานไปบูชา พระผู้มีพระภาคพระนามว่าปัสสี ในกัลปที่ ๙๑แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกกระถินพิมานใด ด้วยกรรมนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๔๕ แต่กัลปนี้เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์มีพระนามว่าเรณุ สมบูรณ์ด้วยแก้ว๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระเรณุปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ เรณุปูชกเถราปทาน

----------

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ภิกขาทายกเถราปทาน ๒. ญาณสัญญิกเถราปทาน

๓. อุปลหัตถิยเถราปทาน ๔. ปทปูชกเถราปทาน

๕. มุฏฐิปุปผิยเถราปทาน ๖. อุทกปูชกเถราปทาน

๗. นฬมาลิยเถราปทาน ๘. อาสนุปัฏฐายกเถราปทาน

๙. พิฬาลิทายกเถราปทาน ๑๐. เรณุปูชกเถราปทาน

มีคาถา ๖๖ คาถา

จบ ภิกขาทายิวรรคที่ ๑๑