๔. จัมปกปุปผิยเถราปาน (๒๕๔) เล่ม ๓๒

หิมวนฺตอวิทูเร วิกโน ๑ นาม ปพฺพโต

ตสฺส เวมชฺเฌ วสติ สมโณ ภาวิตินฺทฺริโย ฯ

ทิสฺวาน ตสฺโสปสมํ วิปฺปสนฺเนน เจตสา

ตีณิ จมฺปกปุปฺผานิ คเหตฺวาน สโมกิรึ ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา จมฺปกปุปฺผิโย ๒ เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

จมฺปกปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ปญฺจมํ สตฺตปาฏลิยตฺเถราปทานํ (๒๕๕)

มีภูเขาชื่อว่าวิกนะ อยู่ที่ไม่ไกลต่อภูเขาหิมวันต์ พระสมณเจ้าผู้มีอินทรีย์อันอบรมแล้ว ประทับอยู่ ณ ท่ามกลางภูเขานั้น เราได้เห็นพระองค์ท่านสงบระงับ มีใจผ่องใส ได้ถือเอาดอกจำปา ๓ ดอก โปรยลงบูชา ในกัลปที่๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ จัมปกปุปผิยเถราปทาน