๕. กุฏิธูปกเถราปทาน (๒๔๕) เล่ม ๓๒

สิทฺธตฺถสฺส ภควโต อโหสึ กุฏิโคปโก

กาเลน กาลํ ธูเปสึ ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ธูปทานสฺสิทํ ๒ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กุฏิธูปโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

กุฏิธูปกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. วิรวปุปฺผมาทาย ฯ โป. ยุ. วิรวปุปฺผํ ปคฺคยฺห ฯ ๒ ยุ. พุทฺธปูชายิทํ ฯ

เราเป็นคนรักษาพระคันธกุฎีของพระผู้มีพระภาค พระนามว่าสิทธัตถะ เรามีจิตเลื่อมใส อบพระคันธกุฎีให้หอมด้วยมือทั้งสองของตน ตามกาลอันสมควร ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ทำกรรมใด ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการให้เครื่องอบกลิ่นหอม คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้

ทราบว่า ท่านพระกุฏิธูปกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ กุฏิธูปกเถราปทาน.