๑๐. กัปปรุกขิยเถราปทาน (๔๐) เล่ม ๓๒

สิทฺธตฺถสฺส ภควโต ถูปเสฏฺฐสฺส สมฺมุขา

วิจิตฺตทุสฺเส ลคฺเคตฺวา ๒ กปฺปรุกฺขํ ฐเปสหํ ฯ

ยํ ยํ โยนูปปชฺชามิ เทวตฺตํ อถ มานุสํ

โสภยนฺโต มม ทฺวาเร กปฺปรุกฺโข ปติฏฺฐติ ฯ

อหญฺจ ปริสา เจว เย เกจิ สมวสฺสิกา ๑

ตมฺหา ทุสฺสํ คเหตฺวาน นิวาเสม มยํ ตทา ๒ ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ รุกฺขํ ฐปยึ อหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ กปฺปรุกฺขสฺสิทํ ผลํ ฯ

อิโต จ สตฺตเม กปฺเป สุเจลา อฏฺฐ ขตฺติยา

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กปฺปรุกฺขิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

กปฺปรุกฺขิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

อุทฺทานํ

กุณฺฑสาคตกจฺจานา อุทายี ราชสวฺหโย ๓

อธิมุตฺโต ลสุณโท อายาตี ๔ ธมฺมจกฺกิโก

กปฺปรุกฺขี จ ทสโม คาถาทฺวยํ ทสสตํปิจ ฯ

กุณฺฑธานวคฺโค จตุตฺโถ ฯ

๑ ม. ยุ. จารุวณฺโณว ฯ ๒ ม. ลเคตฺวา ฯ ยุ. ลงฺเฆตฺวา ฯ

๑ ยุ. มม นิสฺสิตา ฯ ๒ ม. ยุ. สทา ฯ ๓ ม. โมฆราชโก ฯ ๔ ม. ยุ. อายาคี ฯ

เราได้คล้องผ้าอันวิจิตรหลายผืนไว้ตรงหน้าพระสถูปอันประเสริฐ ของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ แล้วตั้งต้นกัลปพฤกษ์ไว้ เราเข้าถึงกำเนิดใดๆ คือ ความเป็นเทวดาหรือมนุษย์ในกำเนิดนั้นๆ ต้นกัลปพฤกษ์อันงาม ย่อมประดิษฐานอยู่ใกล้ประตูเรา เวลานั้น เราเองบริษัทเพื่อนและคนคุ้นเคย ได้ถือเอาผ้าจากต้นกัลปพฤกษ์นั้นมานุ่งห่มในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ตั้งต้นกัลปพฤกษ์ใดไว้ ด้วยกรรมนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการตั้งต้นกัลปพฤกษ์ และในกัลปที่ ๗แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ องค์ ทรงพระนามว่าสุเจละ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระกัปปรุกขิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ กัปปรุกขิยเถราปทาน.

----------

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. กุณฑธานเถราปทาน ๒. สาคตเถราปทาน

๓. มหากัจจายนเถราปทาน ๔. กาฬุทายีเถราปทาน

๕. โมฆราชเถราปทาน ๖. อธิมุตตกเถราปทาน

๗. ลสุณทายกเถราปทาน ๘. อายาตทายกเถราปทาน

๙. ธรรมจักกิกเถราปทาน ๑๐. กัปปรุกขิยเถราปทาน

และมีคาถา ๑๑๒ คาถา.

จบ กุณฑธานวรรคที่ ๔