๕. ปุปผาสนทายกเถราปทาน (๓๑๕) เล่ม ๓๒

สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ สตรํสีว ๑ ภาณุมํ

อวิทูเรน คจฺฉนฺตํ สิทฺธตฺถํ อปราชิตํ ฯ

ตสฺส ปจฺจุคฺคมิตฺวาน ปเวเสตฺวาน อสฺสมํ

ปุปฺผาสนํ มยา ทินฺนํ วิปฺปสนฺเนน เจตสา ฯ

อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวาน เวทชาโต ตทา อหํ

พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา กมฺมนฺตํ ปริณามยึ ฯ

ยํ เม อตฺถิ กตํ ปุญฺญํ สยมฺภุํ ๒ อปราชิตํ

สพฺเพน เตน กุสเลน วิมโล โหมิ สาสเน ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ปุปฺผาสนมทํ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผาสนสฺสิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุปฺผาสนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ปุปฺผาสนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราได้ต้อนรับพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้ไม่ทรงแพ้อะไรๆมีพระฉวีวรรณดังทองคำ พระรัศมีเปล่งปลั่งดังพระอาทิตย์ เสด็จดำเนินอยู่ในที่ไม่ไกล เชิญเสด็จให้เข้ามายังอาศรมแล้ว ได้ถวายอาสนะดอกไม้ด้วยใจอันผ่องใส ในกาลนั้น เราประนมกรอัญชลีแล้ว เกิดความปลื้มใจยังจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าแล้ว น้อมกรรมนั้นไปด้วยความปรารถนาว่า บุญกุศลอันใดมีอยู่ ที่เราได้ทำกะพระสยัมภูผู้ไม่แพ้อะไรๆ ด้วยบุญกุศลทั้งปวงนั้น ขอเราจงเป็นผู้ปราศจากมลทินในศาสนา ในกัลปที่ ๙๔แต่กัลปนี้ เราได้ถวายอาสนะดอกไม้ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายอาสนะดอกไม้ คุณวิเศษเหล่านี้คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้วพระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระปุปผาสนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ปุปผาสนทายกเถราปทาน.