๑๐. ตรณิยเถราปทาน (๒๘๐) เล่ม ๓๒

มหาปถมฺหิ วิสเม เสตุ การาปิตํ ๒ มยา

ตรณตฺถาย โลกสฺส ปสนฺโน เสหิ ปาณิภิ ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ เสตุ ๓ การิตํ มยา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เสตุทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

ปญฺจปญฺญาสิโต กปฺเป เอโก อาสึ สโมคโต ๔

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ตรณิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ตรณิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

อุทฺทานํ

โสวณฺณํ ติลมุฏฺฐิ จ จงฺโกฏกพฺภญฺชมญฺชลิ

โปตฺถโก จิตมาลุโว เอกปุณฺฑริ เสตุนา

เทฺวจตฺตาฬีส คาถาโย คณิตาโย วิภาวิหิ ฯ

สุวณฺณพิพฺโพหนวคฺโค อฏฺฐวีสติโม ฯ

๑ ม. ยุ. เอกปุณฺฑรีโก ฯ ๒ ม. ยุ. การาปิโต ฯ ๓ ม. โย เสตุ การิโต มยา ฯ

๔ ม. ยุ. สโมคโธ ฯ

เรามีใจเลื่อมใส ได้ทำสะพานด้วยมือทั้งสองของตน ไว้ที่ทางใหญ่อันไม่ราบเรียบ เพื่อต้องการให้ชาวโลกข้าม ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ทำสะพานใด ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการให้สะพาน ในกัลปที่ ๕๕ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งพระนามว่าสโมคตะ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระตรณิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ตรณิยเถราปทาน.

--------------

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สุวรรณพิมโพหนิยเถราปทาน ๒. ติลมุฏฐิยเถราปทาน

๓. จังโกฏกิยเถราปทาน ๔. อัพภัญชนทายกเถราปทาน

๕. เอกัญชลิยเถราปทาน ๖. โปตถทายกเถราปทาน

๗. จิตกปูชกเถราปทาน ๘. อาลุวทายกเถราปทาน

๙. ปุณฑรีกเถราปทาน ๑๐. ตรณิยเถราปทาน

บัณฑิตนับคาถาได้ ๔๒ คาถา

จบ สุวรรณพิมโพหนวรรคที่ ๒๘

จบ ภาณวารที่ ๑๑