๒. พันธุชีวกเถราปทาน (๑๘๒) เล่ม ๓๒

โสภิโต ๔ นาม สมฺพุทฺโธ สยมฺภู สพฺภิวณฺณิโต

สมาธึ โส สมาปนฺโน นิสีทิ ปพฺพตนฺตเร ฯ

ชาตสฺสเร คเวสนฺโต ทกชํ ปุปฺผมุตฺตมํ

พนฺธุชีวกปุปฺผานิ อทฺทสํ สมนนฺตรํ ฯ

อุโภหตฺเถหิ ปคฺคยฺห อุปคจฺฉึ มหามุนึ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน โสภิตสฺสาภิโรปยึ ๑ ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

อิโต จตุทฺทเส กปฺเป เอโก อาสึ ชนาธิโป

สมุทฺทกปฺโป นาเมน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา พนฺธุชีวโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

พนฺธุชีวกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. อุคฺคตํ ฯ ๒ ม. สํวิตถตสโมตฺถตํ ฯ ยุ. หํ วิตฺถตสโมตฺถฏํ ฯ

๓ ม. ตโย อาสุํ สุปุปฺผิตา ฯ ๔ ม. ยุ. สิทฺธตฺโถ ฯ

พระสยัมภูสัมพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะ ผู้อันสัตบุรุษ สรรเสริญ พระองค์ประทับนั่งเข้าสมาธิอยู่ ณ ระหว่างภูเขา เราแสวงหาดอกบัวอย่างดีอยู่ในสระได้เห็นดอกชะบาอยู่ในที่ใกล้ เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส เอามือทั้งสองประคองเข้าไปเฝ้าพระโสภิตมหามุนี แล้วบูชาแด่พระองค์ เพราะเราได้เอาดอกไม้บูชา ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราจึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๑๔ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งผู้เป็นจอมคน มีพลมาก พระนามว่าสมุทรกัปปะ คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระพันธุชีวกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ พันธุชีวกเถราปทาน.