๙. อัมพปิณฑิยเถราปทาน (๒๙๙) เล่ม ๓๒

โรมโส นาม นาเมน ทานโว อิติ วิสฺสุโต

อมฺพปิณฺโฑ ๒ มยา ทินฺโน วิปสฺสิสฺส มเหสิโน ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ อมฺพมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อมฺพทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อมฺพปิณฺฑิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

อมฺพปิณฺฑิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. สรณาคมนปฺผลํ ฯ ๒ ม. ยุ. อมฺพปิณฺฑี มยา ทินฺนา ฯ

เราปรากฏว่าเป็นทานพ (อสูร) มีนามชื่อว่าโรมสะ เราได้ถวายผลมะม่วงแก่พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้แสวงหาคุณใหญ่ กัลปนี้ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายผลมะม่วงใด ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลยนี้เป็นผลแห่งการถวายผลมะม่วง คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอัมพปิณฑิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ อัมพปิณฑิยเถราปทาน.