๑. กุณฑธานเถราปทาน (๓๑) เล่ม ๓๒

สตฺตาหํ ปฏิสลฺลีนํ สยมฺภุํ อคฺคปุคฺคลํ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน พุทฺธเสฏฺฐํ อุปฏฺฐหึ ฯ

วุฏฺฐิตํ กาลมญฺญาย ปทุมุตฺตรํ มหามุนึ

มหนฺตํ กทลิกณฺณึ คเหตฺวา อุปคญฺฉหํ ฯ

ปฏิคฺคเหสิ ๑ ภควา สพฺพญฺญู ๒ โลกนายโก

มม จิตฺตํ ปสาเทนฺโต ปริภุญฺชิ มหามุนิ ฯ

ปริภุญฺชิตฺวาน สมฺพุทฺโธ สตฺถวาโห อนุตฺตโร

สกาสเน นิสีทิตฺวา อิมา คาถา อภาสถ ฯ

เย จ สนฺติ สมีตาโร ๓ ยกฺขา อิมมฺหิ ปพฺพเต

อรญฺเญ ภูตคณา สพฺเพ ๔ สุณนฺตุ วจนํ มม ฯ

โย โส พุทฺธํ อุปฏฺฐาสิ มิคราชํว เกสรึ

ตมหํ กิตฺตยิสฺสามิ สุณาถ มม ภาสโต ฯ

เอกาทสญฺจ ขตฺตุํ โส เทวราชา ภวิสฺสติ

จตุตฺตึสติขตฺตุญฺจ จกฺกวตฺติ ภวิสฺสติ ฯ

กปฺปสตสหสฺสมฺหิ โอกฺกากกุลสมฺภโว

โคตโม นาม โคตฺเตน สตฺถา โลเก ภวิสฺสติ ฯ

อกฺโกสิตฺวาน สมเณ สีลวนฺเต อนาสเว

ปาปกมฺมวิปาเกน นามเธยฺยํ ลภิสฺสติ ฯ

ตสฺส ธมฺเมสุ ทายาโท โอรโส ธมฺมนิมฺมิโต

กุณฺฑธาโนติ นาเมน สาวโก โส ภวิสฺสติ ฯ

ปวิเวกํ อนุยุตฺโต ฌายี ฌานรโต อหํ

โตสยิตฺวาน สตฺถารํ วิหรามิ อนาสโว ฯ

สาวเกหิ ๕ ปริวุโต ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขโต

ภิกฺขุสงฺเฆ นิสีทิตฺวา สลากํ คาหยี ชิโน ฯ

เอกํสํ จีวรํ กตฺวา วนฺทิตฺวา โลกนายกํ

วทตํ วรสฺส ปุรโต ปฐมํ อคฺคเหสหํ ฯ

เตน กมฺเมน ภควา ทสสหสฺสีปกมฺปโก

ภิกฺขุสงฺเฆ นิสีทิตฺวา อคฺคฏฺฐาเน ฐเปสิ มํ ฯ

วิริยํ เม ธุรโธรยฺหํ โยคกฺเขมาธิวาหนํ

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ สมฺมา สมฺพุทฺธสาสเน ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กุณฺฑธาโน เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

กุณฺฑธานตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. ปฏิคฺคเหตฺวา ฯ ๒ ยุ. ตํ ผลํ ฯ ๓ ยุ. เย วสนฺติ สเมตาโร ฯ

๔ ม. ยุ. อรญฺเญ ภูตภพฺยานิ ฯ ๕ ยุ. สาวกคฺเคหิ ฯ

เรามีจิตเลื่อมใสโสมนัส ได้บำรุงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ตรัสรู้เองเป็นอัครบุคคล ซึ่งทรงหลีกเร้นอยู่ตลอด ๗ วัน เรารู้เวลาที่พระองค์เสด็จออกจากที่หลีกเร้น ได้ถือผลกล้วยใหญ่เข้าไปถวายพระมหามุนีพระนามว่าปทุมุตระ พระผู้มีพระภาคสัพพัญญผู้นำของโลก เป็นมหามุนี ทรงยังจิตของเราให้เลื่อมใส ทรงรับไว้แล้วเสวย พระสัมพุทธเจ้า ผู้ทรงนำหมู่ชั้นยอดเยี่ยมเสวยแล้ว ประทับนั่งบนอาสนะของพระองค์ ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า ยักษ์เหล่าใดประชุมกันอยู่ที่ภูเขานี้ และคณะภูตในป่าทั้งหมดนั้น จงฟังคำเรา ผู้ใดบำรุงพระพุทธเจ้าผู้เที่ยง ดังไกรสรราชสีห์เราจักพยากรณ์ผู้นั้น ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าว

ผู้นั้นจักได้เป็นท้าวเทวราช ๑๑ ครั้ง จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๔ ครั้ง ในกัลปที่แสนพระศาสดาทรงพระนามว่าโคดมโดยพระโคตร ซึ่งมีสมภพในวงศ์พระเจ้าโอกกากราช จักเสด็จอุบัติในโลก ผู้นั้นได้ด่าสมณะทั้งหลายผู้มีศีล หาอาสวะมิได้ จักได้ชื่อ (อันเหมาะสม) ด้วยวิบากแห่งกรรมอันลามกเขาจักได้เป็นโอรสทายาทในธรรมของพระศาสดาพระองค์นั้น อันธรรมนิรมิตแล้ว จักเป็นสาวกมีชื่อว่ากุณฑธานะ เราประกอบเนืองๆ ซึ่งความสงัด เพ่งฌาน ยินดีในฌาน ยังพระศาสดาให้ทรงโปรดปราน ไม่มีอาสวะอยู่ พระชินเจ้าอันพระสาวกทั้งหลายแวดล้อม ห้อมล้อมด้วยภิกษุสงฆ์ ประทับนั่ง ณ ท่ามกลางสงฆ์แล้ว ทรงให้เรารับการแจกสลากเราห่มผ้าเฉวียงบ่าข้างหนึ่ง ถวายบังคมพระศาสดาผู้นำของโลก เมื่อภิกษุทั้งหลายว่ากล่าวอยู่ ได้รับสลากที่หนึ่งไว้ข้างหน้าของผู้ประเสริฐ ด้วยกรรมนั้น พระผู้มีพระภาคทรงยังหมื่นโลกธาตุให้หวั่นไหว ประทับนั่ง

ณ ท่ามกลางภิกษุสงฆ์ ทรงตั้งเราไว้ในอัครฐาน เรามีความเพียรอันนำซึ่งธุระ นำความเกษมจากโยคะมาให้ เราทรงกายเป็นที่สุดไว้ในศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระกุณฑธานเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ กุณฑธานเถราปทาน.